Postanowienie NSA z dnia 10 marca 1998 r., sygn. II SA/Łd 1012/97
Wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej.
Wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej.
Przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy należało mieć na uwadze, że cały materiał dowodowy oraz dokonane na jego podstawie ustalenia faktyczne, poza dokumentami stanowiącymi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, zostały już ocenione prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu mogły podlegać wyłącznie dowody nie znane sądowi
1. Rozwiązanie umowy o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/ może nastąpić w odniesieniu do części gruntu będącego przedmiotem użytkowania wieczystego, jeżeli określone w art. 240 Kc przesłanki rozwiązania umowy są spełnione tylko co do części gruntu, dającej
Sprawy dotyczące przekroczenia granicy przy realizacji obiektów budowlanych, w tym ogrodzeń, podlegają rozstrzyganiu w postępowaniu przed sądem powszechnym.
Wyciąg z ewidencji gruntu nie stanowi wystarczającego dowodu własności, a tym samym odpowiedni zapis w tej ewidencji nie przesądza o prawie inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.
Zawarcie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanowienia o dopuszczeniu do realizacji inwestycji nieuciążliwych dla otoczenia powoduje, iż na terenie objętym takim postanowieniem nie mogą być lokalizowane inwestycje wymienione w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13 maja 1995 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szkodliwych dla
Nieruchomości wywłaszczone w trybie ustawy wodnej z dnia 19 września 1922 r. /Dz.U. RP 1928 nr 62 poz. 574/ mogą podlegać zwrotowi na zasadzie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./.
1. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 1996 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz zasad ustalania opłat za wodę i odprowadzanie ścieków /Dz.U. nr 151 poz. 716/ nie stwarzają podstaw do różnicowania wysokości opłat za wodę i ścieki ze względu rodzaj podmiotu pobierającego wodę i odprowadzającego ścieki. Zgodnie z par. 2 tego rozporządzenia podstawa
Zawarcie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanowienia o dopuszczeniu do realizacji inwestycji nieuciążliwych dla otoczenia powoduje, że na terenie objętym takim postanowieniem nie mogą być lokalizowane inwestycje wymienione w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13 maja 1995 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szkodliwych dla
1. Orzekanie w sprawach, czy dana nieruchomość ziemska podpada pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. "e" dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej /Dz.U. RP 1945 nr 3 poz. 13/, zgodnie z par. 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia
Uchwała zarządu gminy o przeznaczeniu nieruchomości do oddania w użytkowanie wieczyste może być traktowana na równi z ofertą, jeżeli w jej treści określone zostały wszystkie istotne postanowienia umowy.
Jeżeli powstaje spór na temat prawidłowości doręczenia zastępczego przesyłki urzędowej w sprawie administracyjnej, pierwszeństwo należy dać gramatycznej wykładni przepisu art. 44 Kpa przed przepisem par. 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 15 marca 1996 r. w sprawie warunków korzystania z usług pocztowych o charakterze powszechnym /Dz.U. nr 40 poz. 173/. W sprawie z wniosku przewidzianego
Przepis art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414/ nie ma zastosowania do obiektów budowlanych wzniesionych pod rządem starego prawa budowlanego tj. ustawy z dnia 24 października 1974 r., a jedynie do obiektów wzniesionych po 1 stycznia 1995 r., co w zasadzie pozwoli na jego praktyczne zastosowanie najwcześniej w roku dwutysięcznym.
Stosownie do art. 41 pkt 2 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne /Dz.U. nr 21 poz. 118/ nieruchomości przejęte w zagospodarowanie na 10 lat w trybie ustawy z dnia 28 czerwca 1962 r. o przejmowaniu niektórych nieruchomości rolnych w zagospodarowanie lub na własność Państwa oraz o zaopatrzeniu emerytalnym właścicieli tych nieruchomości
Sama zabudowa gruntu, i to nawet gdyby przesądzała o istnieniu roszczenia z art. 231 § 1 kc, nie uzasadnia jeszcze zwolnienia od przeprowadzenia przetargu na podstawie art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. 1985 r. Nr 22, poz. 99 ze zm.) w sytuacji, w której grunt był przedmiotem sprzedaży, a nie umowy przeniesienia za wynagrodzeniem
Istotą art. 14 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./ jest to, że wprawdzie wynajmującemu służy prawo udzielenia lub nieudzielenia zgody na podnajem lub użyczenie, ocena tej zgody lub jej odmowy powoduje, że sprawa może być przedmiotem rozstrzygnięcia kwestii zameldowania na gruncie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10
Retorty do wypalania węgla drzewnego nietrwale związane z gruntem, posadowione na betonowej podbudówce bądź podbudówce z trelinki są obiektami budowlanymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ a także art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414/, a na ich budowę niezbędne było i jest uzyskanie
Naczelny Sąd Administracyjny w swym orzecznictwie dotyczącym stosowania przepisu art. 156 Kpa, zwłaszcza tym z ostatnich lat, przychyla się do stanowiska, że możliwe jest stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej w części dotkniętej wadą. Dotyczyć to może jednak tylko takiej sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie decyzji składa się z kilku elementów, z których każdy mógłby być przedmiotem rozstrzygnięcia
Przepis art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./ stanowi, że składniki mienia ogólnonarodowego /państwowego/, o których mowa w art. 5 ust. 1-3, nie stają się mieniem komunalnym, jeżeli służą wykonywaniu zadań publicznych należących do właściwości organów administracji
Ustalenie w postępowaniu nieważnościowym, że brak jest przesłanek przewidzianych w art. 156 par. 1 Kpa, po rozpoznaniu sprawy na wniosek złożony przez stronę postępowania, skutkuje wydaniem orzeczenia o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, nie zaś odmową wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia kwestionowanego w postępowaniu nieważnościowym. Przepisy kodeksu postępowania
Stosownie do art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy /Dz.U. nr 50 poz. 279 ze zm./ dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela lub osoby prawa jego reprezentujące, mogli w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie dotychczasowemu właścicielowi
Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich w prawie budowlanym nie może oznaczać w praktyce konieczności wyrażenia zgody na budowę przez właścicieli sąsiednich działek. Interesy osób trzecich winny być brane pod uwagę na etapie prac projektowanych i przez organ przygotowujący decyzję - pozwolenie na budowę. Nie można jednak oczekiwać, aby interes osób trzecich był najważniejszym i jedynym kryterium
Nie ma w prawie administracyjnym-materialnym obowiązku uzyskania zgody właściciela sąsiedniej działki na budowę.