Wyrok SN z dnia 13 grudnia 2001 r. sygn. IV CKN 195/01
Art. 69 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ nie stanowi materialnoprawnej podstawy do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazującej zastosowanie środków zabezpieczających podjęcia działań mających na celu usunięcie niebezpieczeństwa dla ludzi lub minia. Stanowić może natomiast podstawę rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej w przedmiocie
1. Wykonanie obiektu w oparciu o zgłoszenie, co do zasady, nie wymaga wcześniejszego uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu /art. 39 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139/. 2. W przypadku budowy ekranu akustycznego - "parkan" - wymagane jest pozwolenie na budowę i poprzedzająca je decyzja
Zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych nie może sankcjonować samowoli budowlanej, nie może też następować w każdym przypadku, a jedynie wówczas, jeżeli zachodzi konieczność wprowadzenia rozwiązań dających lepsze efekty społeczno-gospodarcze /art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ lub w przypadkach szczególnie uzasadnionych
Przepis art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Natomiast art. 30
Art. 139 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu /Dz.U. nr 27 poz. 298/, jest to wyłącznie przepis "kompetencyjny." Określa on bowiem tylko organ zwalniający, przewidując, że żołnierzy zawodowych, którzy nie podejmą służby w Biurze Ochrony Rządu lub nie przejdą do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej, zwalnia ze służby minister właściwy do spraw wewnętrznych. Nie precyzuje
Ochrona, interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może następować tylko w takim zakresie, w jakim nie jest objęta regulacjami Prawa budowlanego, to jest w granicach określonych ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
Przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ nie przewidują możliwości zwrotu opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W szczególności możliwości takiej nie stwarza art. 11[1] ust. 5 ustawy. Likwidacja punktu sprzedaży w okresie ważności zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, nie
Art. 139 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu /Dz.U. nr 27 poz. 298/, jest to wyłącznie przepis "kompetencyjny". Określa on bowiem tylko organ zwalniający, przewidując, że żołnierzy zawodowych, którzy nie podejmą służby w Biurze Ochrony Rządu lub nie przejdą do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej, zwalnia ze służby minister właściwy do spraw wewnętrznych. Nie precyzuje
Żądanie wykupu nieruchomości w sytuacji określonej w art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ ma charakter cywilnoprawny i nie wszczyna postępowania administracyjnego.
Członkowie władz spółek kapitałowych mogą ubezpieczyć się od roszczeń związanych z ich osobistą odpowiedzialnością za wykonywanie powierzonych im obowiązków.
Nauczycielowi mianowanemu, przeniesionemu na własną prośbę lub za jego zgodą do innej szkoły nie przysługuje odprawa, o której mowa w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.), także wówczas, gdy szkoła, w której był zatrudniony przed przeniesieniem, uległa likwidacji.
Jeżeli w uzasadnieniu postanowienia organu pierwszej instancji jako przyczynę sporządzenia ekspertyzy stanu technicznego budynku wskazano ponadto konieczność wyjaśnienia potrzebnych zabezpieczeń w celu uniknięcia katastrofy budowlanej oraz zagrożenia życia i mienia przechodniów, to tego rodzaju okoliczności nie mogą być przedmiotem ekspertyzy, o której mowa w art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994
1. W świetle treści art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ o zachowaniu terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu decyduje data złożenia samego wniosku o pozwolenie na budowę. 2. Umowy o charakterze obligacyjnym /np. umowa użyczenia/ dają inwestorowi prawo do dysponowania cudzą nieruchomością na cele
Sam fakt naruszenia decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, stwarza obowiązek organu ustalenia kary, której wysokość zależy od stopnia naruszenia. Natomiast nie ma żadnego znaczenia okoliczność czy naruszenie dopuszczalnego poziomu hałasu było zawinione.
Treść par. 18 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./ wskazuje, że urządzenie przy budynku miejsc postojowych dla samochodów osobowych ich użytkowników stałych i czasowych /interesantów, odwiedzających i innych/ traktuje się tak
1. Art. 93 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741/ stanowi podstawę prawną do podjęcia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określającą zasady podziału nieruchomości. 2. Dopuszczalność określenia zasad podziału nieruchomości w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest ograniczona przesłanką - braku
Zaprzestanie pobierania świadczenia, o którym mowa w art. 100 ust, 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) nie jest warunkiem uzasadniającym zastosowanie art. 186 ust. 2 pkt 2 tej ustawy w stosunku do osoby, która wniosek o świadczenie emerytalno-rentowe zgłosiła przed dniem 1 stycznia 1999 r.
Roszczenie o naprawienie nowej szkody, która ujawniła się po uchyleniu przez sąd obowiązku świadczenia zasądzonej na rzecz pracownika renty, stanowiącej odszkodowanie skutków wypadku przy pracy, przedawnia się z upływem trzech lat od daty dowiedzenia się przez pracownika o tej szkodzie (art. 442 § 1 KC).
Decyzja Państwowego Inspektora Sanitarnego jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 § 1 KPC tylko w zakresie dotyczącym stwierdzenia istnienia lub nieistnienia choroby zawodowej. Stwierdzenie choroby zawodowej nie jest równoznaczne z prawem do renty z tego tytułu (art. 18 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jednolity tekst: Dz.U.