Wyrok NSA z dnia 21 października 2010 r., sygn. I GSK 138/09
Dokonywanie oceny kandydatów do objęcia stanowiska sędziego jest konstytucyjną (art. 179) i ustawową (art. 13 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa) kompetencją Rady. Zasadność stanowiska Rady nie podlega kontroli Sądu Najwyższego, chyba że naruszone zostały granice swobodnego uznania Rady lub przepisy postępowania, jeżeli ich naruszenie miało wpływ na stanowisko zajęte przez Radę.
Zasady udostępniania dokumentów przez Instytut Pamięci Narodowej
Sądowo-administracyjna kontrola orzeczeń polskiego związku sportowego w sprawie udzielania licencji na dany sezon rozgrywkowy
Upoważnienie dla Marszałka Sejmu do nadania, na wniosek RPO, statutu Biura Rzecznika Praw Obywatelskich
Zrzeczenie się stanowiska sędziego Trybunału Konstytucyjnego prowadzi do utraty statusu sędziowskiego zarówno w sferze publicznoprawnej, jak i służbowej. Z tej przyczyny nie jest możliwe przejście w stan spoczynku. Nie można wobec powyższego przyjąć, że wygaśnięcie mandatu przed upływem 9 lat oznacza jedynie wcześniejsze ukończenie kadencji.
Swoboda działalności gospodarczej
Zasady przekazania osoby ściganej europejskim nakazem aresztowania
Wykonywanie praw podmiotowych (wolności wyznawania religii oraz związanej z tym wolności słowa) nie może być uznane za wyczerpujące znamiona przestępstwa. Z całą pewnością też, nie sposób przyjąć, że realizacja tej jednej z fundamentalnych swobód obywatelskich może „wyrządzić istotną szkodę interesom Państwa Polskiego”.
W razie wniesienia przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego opłaty stosunkowej w wysokości określonej zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) w postępowaniu wszczętym przed 1 lipca 2009 r. art. 1302 § 3 k.p.c. nie stosuje się.
1. Niemożność wzruszenia prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 64 ustawy o Sądzie Najwyższym oznacza niemożność wzruszenia orzeczenia w chwili rozstrzygania przez Sąd Najwyższy o wniosku Prokuratora Generalnego. 2. Dla stwierdzenia nieważności prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 64 ustawy o Sądzie Najwyższym niedopuszczalność drogi sądowej musi istnieć nie tylko w chwili wydania orzeczenia
Respektowanie zasad demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP) sprzeciwia się unieważnieniu prawomocnego wyroku stwierdzającego nabycie prawa własności przez obywatela, z tego powodu, że wyrok wydany został w wyniku naruszenia obowiązujących w chwili jego wydania przepisów ustalających kompetencje organów władzy państwowej, w sytuacji, gdy wobec ukształtowania w sprawie stanu prawnego