Wyrok NSA z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. III OSK 1195/22
Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, interpretowany z uwzględnieniem całościowej wykładni przepisów przestoju prawotwórczego, odnosi się do ogólnych zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, a nie do konkretnej metody obliczania wysokości tego ekwiwalentu, umożliwiając stosowanie aktualnych unormowań wprowadzonych po wyroku Trybunału Konstytucyjnego w zakresie jego
Stosowanie przepisów ustawy nowelizującej dotyczącej ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy nie stoi w sprzeczności z Konstytucją, jeśli opiera się na zgodnej z konstytucyjnymi zasadami wykładni systemowej, uwzględniającej ogólne prawa podmiotowe do urlopu oraz ich ekwiwalentność z wykładanymi normami prawnymi.
Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, odnoszący się do zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, należy interpretować z uwzględnieniem całokształtu regulacji zawartej w tym artykule oraz w kontekście norm konstytucyjnych, co umożliwia wykładnię zgodną z Konstytucją RP, nie będącą jednak podstawą do stwierdzenia niekonstytucyjności przepisu i odmowy jego