Wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. II OSK 1522/13
Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania.
Decyzja zezwalająca na usunięcie drzew musi być wydana w formie pisemnej przez upoważnioną osobę; ustna zgoda bez pisemnego potwierdzenia nie ma mocy prawnej.
Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania.
Warto nadmienić, że zastosowanie przez organ administracji lub sąd administracyjny prawa materialnego polega na ocenie prawnej określonego stanu faktycznego. O zarzucie naruszenia prawa materialnego można więc mówić wówczas, gdy nie jest kwestionowany ustalony w sprawie stan faktyczny, tylko ocena prawna tego stanu faktycznego. Nie jest możliwe dokonanie oceny zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego
Od 1 stycznia 2015 r. zostały wprowadzone uproszczenia dla przedsiębiorców wprowadzających do obrotu baterie i akumulatory. Przedsiębiorcy sprzedający niewielkie ich ilości mogą uzyskać u marszałka województwa m.in. zwolnienie z uiszczania opłaty produktowej. Uproszczona została treść wpisów w ewidencji baterii i akumulatorów wprowadzanych do obrotu oraz zasady obliczania finansowego udziału w kosztach
Pozbycie się nie zostało zdefiniowane, stąd należy je rozumieć zgodnie z powszechnym odbiorem, zgodnie z którym pozbyć się oznacza uwolnić się od czegoś niepotrzebnego, uciążliwego lub od czyjejś niepożądanej obecności.
Zastosowania sankcji nieważności nie można wyprowadzić z odmiennej oceny mocy dowodowej, niż ta na której organy orzekające w sprawie oparły ustalenie stanu faktycznego. Oparcie stosowania sankcji nieważności decyzji na różnicy w ocenie mocy dowodowej materiału dowodowego byłoby sprzeczne z zasadą ogólną trwałości decyzji administracyjnej.
Wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich argumentów powołanych w skardze, jeżeli argumentacja Sądu przesądza łącznie o ich bezzasadności.