Postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 16 września 2013 r., sygn. II SA/Gl 477/13
Jeżeli wierzyciel jest przekonany o istnieniu i wymagalności obowiązku, którego zobowiązany dobrowolnie nie wykonuje, musi podjąć czynności zmierzające do przymuszenia zobowiązanego do jego wykonania, a więc także wystosować upomnienie. Skuteczność tego upomnienia nie jest uzależniona od tego, czy obowiązek istnieje czy też nie istnieje. Jest to wymóg formalny, który musi być spełniony przed wszczęciem
Pozbawione celu jest wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia, jeśli z treści zażalenia i okoliczności złożenia zażalenia wynika konieczność jego odrzucenia. Nie stosuje się regulacji art. 49 § 1 w zw. z art. 58 pkt 3 i art. 197 § 2 oraz art. 193 p.p.s.a. w sytuacji, kiedy zażalenie jest obarczone brakiem nieusuwalnym, decydującym o jego niedopuszczalności, jak na przykład wniesienie zażalenia z uchybieniem