Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. I SA/Go 230/10
Nie można się zgodzić, że podstawą do obliczenia należności za parkowanie obligatoryjnie powinny być stawki przyjęte przez radę powiatu na podstawie art. 130a ust. 6 U.p.r.d. Stawki ustalane tą uchwałą dotyczą opłat uiszczanych przez osoby uprawnione do odbioru pojazdu skierowanego na parking, za jego usunięcie i parkowanie w przypadkach, o których mowa w art. 130a ust. 1 i 2 U.p.r.d. (art. 130a ust
1. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podję-ty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została opieszałością organu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. 2. W razie złożenia przez funkcjonariusza - emeryta
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do uzupełniania lub poprawiania podstaw skargi kasacyjnej, czy wreszcie samodzielnego formułowania jej zarzutów, ponieważ oznaczałoby to działanie z urzędu, co w świetle powołanego przepisu nie jest dopuszczalne
Gdy toczy się postępowanie o zabezpieczenie i wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie zaległości podatkowej, nie jest wskazane prowadzenie egzekucji administracyjnej.
Zakończenie postępowania egzekucyjnego nie niweczy możliwości wniesienia skargi na czynności egzekucyjne w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a., ani nie stanowi przeszkody dla rozstrzygnięcia takiej skargi.