Wyrok WSA w Szczecinie z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. II SA/Sz 619/05
Wykonywanie przewozów regularnych osób niezgodnie z rozkładem jazdy może stanowić naruszenie warunków, o których mowa w art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym /Dz.U. 2004 nr 204 poz. 2088 ze zm./. Cofnięcie zezwolenia z tego powodu może jednak nastąpić, jeżeli inne środki nie doprowadzą do wyeliminowania uchybień w tym zakresie /art. 90 pkt 1 i art. 92 tej ustawy
W świetle art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to jego związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które mogą dotyczyć wyłącznie ocenianego wyroku, a nie - postępowania administracyjnego i wydanych w nim decyzji. Sąd
Zarówno przepisy Ordynacji podatkowej, jak i kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu sądowym, a zatem nie mógł ich naruszyć Sąd I instancji wydając zaskarżone orzeczenie. Podstawa skargi kasacyjnej wskazana w art. 174 pkt 2 u.p.p.s.a. dotyczy jedynie postępowania sądowoadministracyjnego. Nie oznacza to wprawdzie, że sanacji ulegają uchybienia proceduralne mające
W świetle art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to jego związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które mogą dotyczyć wyłącznie ocenianego wyroku, a nie - postępowania administracyjnego i wydanych w nim decyzji. Sąd
I. Uznaniowa konstrukcja art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej uchyla spod kontroli legalności sposób rozstrzygnięcia w wydanej przez organ decyzji, ponieważ decyzja negatywna nie narusza prawa zarówno wtedy, gdy przypadki uzasadnione ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym wystapiły, jak i wtedy, gdy nie występują. Sądowa kontrola decyzji uznaniowej polega tylko i wyłącznie na zbadaniu, czy
Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 września 2003 r., K 20/02 niekonstytucyjności art. 160 § 1 k.p.a. w części ograniczającej odszkodowanie do rzeczywistej straty nie dotyczy dochodzenia odszkodowania za szkody powstałe przed wejściem w życie Konstytucji RP.
Posłużenie się przez sąd administracyjny przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi kalendarzem z innego roku niż ten, w którym toczyło się postępowanie i wadliwie uznanie, że skarga została wniesiona w terminie, co doprowadziło to do merytorycznego rozpoznania skargi podlegającej odrzuceniu, powoduje, że postępowanie sądu dotknięte jest wadą nieważności, o której mowa w art. 183 par. 2 pkt 1 ustawy
Postanowienie wydane na podstawie art. 186 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ odmiennie niż art. 185 par. 1 ogranicza rozstrzygnięcie tylko do uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
1. Rozpatrzenie zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przez wojewódzki sąd administracyjny przepisów postępowania musi poprzedzać rozpoznanie zarzutów dotyczących naruszenia norm prawa materialnego. Nie można bowiem opierać skargi kasacyjnej na zarzucie błędnej wykładni prawa materialnego lub jego niewłaściwego zastosowania przez sąd pierwszej instancji, zanim nie rozpatrzy się zarzutów