Wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2023 r., sygn. III FSK 147/22
1. Odsetki od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług posiadają taki sam charakter jak świadczenie główne: świadczenia unormowanego i realizowanego na prawnej zasadzie samoobliczenia. 2. Niedopuszczalną praktyką organu nadzoru jest "wyręczenie" wierzyciela i wydanie postanowienia uznającego zgłoszone przez skarżącego zarzuty za niedopuszczalne, podczas gdy niedopuszczalności takiej nie stwierdził
Wierzyciel, będący jednocześnie organem egzekucyjnym, wszczyna postępowanie egzekucyjne z urzędu przez nadanie tytułowi wykonawczemu przez siebie wystawionemu klauzuli o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej. Połączenie w jednym podmiocie administracyjnoprawnym funkcji wierzyciela i organu egzekucyjnego powoduje, że organ egzekucyjny powinien znać z urzędu wysokość świadczeń do wyegzekwowania
1. Interpretacja indywidualna, która jest sprzeczna z interpretacją ogólną wydaną przez Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju, może być uznana przez organ jako wygasła. 2. Sąd nie jest zobowiązany do prezentowania swojego unikalnego stanowiska i może podzielić opinię organów, a zgodność wyroku z orzeczeniem organu nie stanowi naruszenia przepisów.
Postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności doręczone stronie, która miała ustanowionego pełnomocnika, z naruszeniem art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, należy uznać za niewiążące w rozumieniu art. 212 w zw. z art. 239 tej ustawy także wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik wnieśli od niego zażalenie.
1. Administracyjne postępowanie egzekucyjne jest to ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną. Postępowanie egzekucyjne obejmuje zatem, oprócz stosowania środków egzekucyjnych, także inne czynności procesowe, podejmowane przez podmioty inne niż organ egzekucyjny, w tym przez wierzyciela
Skierowanie decyzji wywłaszczeniowej do osoby zmarłej nie stanowi naruszenia prawa, jeżeli w postępowaniu uczestniczył jej spadkobierca. Decyzje takie ocenia się pod kątem skutków społeczno-gospodarczych, nie zaś formalnej poprawności strony adresata.
Doręczanie w toku postępowania pism samej stronie postępowania, a nie jej pełnomocnikowi, stanowi naruszenie art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ale takie naruszenie nie zawsze musi prowadzić do naruszenia art. 10 § 1 tej ustawy. Ocenę skutków pominięcia w danej sprawie pełnomocnika każdorazowo odnieść należy do okoliczności konkretnej sprawy, przy jednoczesnym uwzględnieniu wpływu
Doręczanie w toku postępowania pism samej stronie postępowania, a nie jej pełnomocnikowi, stanowi naruszenie art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ale takie naruszenie nie zawsze musi prowadzić do naruszenia art. 10 § 1 tej ustawy. Ocenę skutków pominięcia w danej sprawie pełnomocnika każdorazowo odnieść należy do okoliczności konkretnej sprawy, przy jednoczesnym uwzględnieniu wpływu
1. Skarga na czynności egzekucyjne ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia. 2. Skarga na czynności egzekucyjne nie jest środkiem prawnym umożliwiającym kwestionowanie całokształtu postępowania egzekucyjnego oraz podstaw jego prowadzenia.
1. Zasada subsydiarności skargi na czynności egzekucyjne oznacza, że ten środek prawny nie może być stosowany do kwestionowania całokształtu postępowania egzekucyjnego oraz podstaw jego prowadzenia. Skarga na czynności egzekucyjne ma służyć jedynie do podnoszenia zarzutów formalnoprawnych, które odnoszą się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora. 2. W kontekście zajęcia wierzytelności
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego przez organ egzekucyjny jest skuteczne z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, a późniejsze doręczenie zobowiązanemu zawiadomienia o zajęciu nie ma wpływu na moment zajęcia. Ważne jest, aby organ egzekucyjny podjął niezwłocznie czynności informacyjne względem zobowiązanego łącznie z doręczeniem tytułu wykonawczego.
Naczelny Sąd Administracyjny ma prawo rozpatrywać jedynie te normy prawa, które strona skarżąca wskazuje jako naruszone w skardze kasacyjnej. Zarzuty kasacyjne powinny zawierać precyzyjne uzasadnienie, w czym autor skargi kasacyjnej upatruje naruszenia powołanych w niej przepisów. Sąd nie ma obowiązku ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji skargi kasacyjnej.
W rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego przez "nową istotną okoliczność" dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Chodzi o okoliczności istotne w takim znaczeniu, że ich istnienie lub brak bezpośrednio
Przez "nową istotną okoliczność" dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Chodzi o okoliczności istotne w takim znaczeniu, że ich istnienie lub brak bezpośrednio
Wyrok sądu administracyjnego oddalający skargę powoduje niedopuszczalność wszczęcia przez organ administracji publicznej postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego.