Wyrok NSA z dnia 3 marca 1994 r., sygn. SA/Kr 1075/93
Do uznania za nieważny wyroku sądu wojskowego, skazującego osobę cywilną za popełnienie przestępstwa określonego w art. 18 § 1 w zw. z art. 7 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz.U. nr 30, poz. 192 z późn. zm.), powołany jest z mocy art. 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych
1. Związanie Policji orzeczeniami sądowymi dotyczy jedynie faktu popełnienia przestępstwa. 2. Nie każde przestępstwo popełnione przez daną osobę rodzi obawę, że osoba ta użyje broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego /w sprawie rozpatrywanej organy Policji w ogóle nie zbadały jakiego występku dopuścił się skarżący i czy jego skazanie nie uległo zatarciu z mocy prawa
Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r o broni, amunicji i materiałach wybuchowych /Dz.U. nr 6 poz. 43 ze zm./ stanowi, że pozwolenie na broń nie może być wydane osobom chorym psychicznie. Zasięgnięcie porady u lekarza psychiatry nie jest równoznaczne z chorobą psychiczną.
Pozostawanie w stosunku pracy z jednoczesnym pobieraniem renty inwalidzkiej wyłącza możliwość przyznania pracownikowi odprawy rentowej w razie rozwiązania stosunku pracy.
1. Z żadnego z przepisów ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444/ nie wynika, aby faktyczne gospodarowanie Nadleśnictwa na gruntach państwowych odbywało się w imieniu i na "rzecz" Skarbu Państwa. Art. 50 tej ustawy jednoznacznie stwierdza, że Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę na własną rzecz /rachunek/, na zasadzie samodzielności finansowej. 2. Zgodnie z art. 3a pkt 1 ustawy
Ocena stopnia zawinienia w odniesieniu do oficera więziennictwa specjalizującego się w pewnym zakresie działalności więziennictwa jest inna niż w stosunku do podoficera do służby w tym zakresie nieprzygotowanego, bądź też przygotowanego w niewystarczającym stopniu. Odpowiedzialność za szkodę opiera się na zasadzie winy. Oznacza to, że w sprawie winny być rozważone wszystkie okoliczności świadczące
Polecenie adresowane do właściciela lub zarządcy budynku w trybie art. 43 i art. 46 prawa budowlanego - nawet mające na celu poprawę stanu technicznego konkretnego lokalu w tym budynku - winno opierać się na ustaleniu wady tego obiektu budowlanego jako całości lub części.
Orzeczenie sądu o przywróceniu posiadania nieruchomości opuszczonej przerywa bieg terminu z art. 34 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz.U. nr 13, poz. 87) także wtedy, jeżeli nie nastąpiło faktyczne objęcie w posiadanie tej nieruchomości przez jej współwłaścicieli.
Przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania wysokości udziału w kosztach budowy urządzeń komunalnych, energetycznych i gazowych /Dz.U. nr 72 poz. 314/ nie przewidują, aby osoba fizyczna, która dokonała budowy urządzeń
Możliwość nabycia nieruchomości przez byłego właściciela w trybie art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /t.j. Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ nie ma wpływu na zastosowanie art. 69 ust. 1 tej ustawy. Zwrot nieruchomości w trybie art. 69 ust. 1 nie jest uzależniony od przeznaczenia tej nieruchomości do zbycia.
1. Rozstrzygnięcie sprawy wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu i o przeniesienie własności znajdujących się na nim budynków i innych urządzeń oraz lokali, wniesionego na podstawie art. 2c ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./, ma charakter zagadnienia wstępnego w stosunku do ewentualnego
Fakt błędnej informacji udzielonej przez pracownika urzędu skarbowego /jeżeli zostanie wykazany/ może ewentualnie rodzić skutki cywilnoprawne /odszkodowawcze/, nie wpływa jednak na byt prawny zobowiązania podatkowego powstającego z mocy samego prawa.
Przepis art. 7 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ nie ma zastosowania do przypadków niewypłacenia odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości wymagalnych przed dniem 5 grudnia 1990 r. Do takich przypadków ma zastosowanie art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
Kodeks postępowania administracyjnego w przeciwieństwie do kodeksu postępowania cywilnego nie przewiduje instytucji odtworzenia akt. Związane jest to z odformalizowaniem procedury administracyjnej w stosunku do procedury cywilnej. Organ administracji rozpoznający sprawę jest zobowiązany do jej wyjaśnienia. Odtworzenie akt sprawy mieści się w ramach postępowania dowodowego, zmierzającego do wyjaśnienia
Przynależność do kategorii pracowników Służby Leśnej nie zależy od nadania stopnia zawodowego w Służbie Leśnej. Do wynagrodzenia tych pracowników nie stosuje się przepisów porozumienia z dnia 28 lipca 1992 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników nie zaliczonych do Służby Leśnej w jednostkach organizacyjnych Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe także wtedy, gdy nie nadano im stopnia
Ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /t.j. Dz.U. 1992 nr 8 poz. 31/ nie przewiduje obowiązku mianowania /wyznaczania/ na jakiekolwiek stanowisko a zatem ewentualna decyzja o odmowie wyznaczenia żołnierza na proponowane przez niego, lub osoby trzecie, stanowisko jest niezaskarżalną.
1. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 84 poz. 426/ i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ uprawnienie rad gmin do stanowienia przepisów gminnych w zakresie zadań
1. Powołana przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w drodze aktu wewnętrznego Krajowa Rada Egzaminów Medycznych nie może ustalać żadnych reguł w sprawach przyjmowania na studia wyższe i rozstrzygać wątpliwości dotyczących regulaminu egzaminów wstępnych na studia wyższe. 2. Niedopuszczalne jest ustalanie regulaminu egzaminu wstępnego przez inny organ uczelni niż senat. 3. Wobec braku w treści uchwały
Skoro na etapie postępowania odwoławczego w sprawie o umorzenie zaległości podatkowej zaległość ta nie istniała w wyniku uprzedniego wygaśnięcia zobowiązania podatkowego podatkowego - to przestał istnieć przedmiot postępowania przeprowadzonego na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.
1. O istocie aktu prawnego powinna przesądzać jego treść, a nie forma. 2. Pismo nie mające formy decyzji jest decyzją administracyjną, jeżeli pochodzi od organu administracji, skierowane jest na zewnątrz i w sposób władczy rozstrzyga o prawach lub obowiązkach prawnych osób /fizycznych lub prawnych/ w sprawie indywidualnej, choćby dla rozstrzygnięcia takiego brak było podstawy prawnej.
Utworzenie rady społecznej przy dyrektorze ośrodka pomocy społecznej jako organu opiniodawczo-doradczego jest sprzeczne z prawem.