Rozrachunki i roszczenia w świetle nowej ustawy o rachunkowości
Opublikowana w ubiegłorocznym Dzienniku Ustaw nr 113 znowelizowana ustawa o rachunkowości wprowadza wiele zasadniczych zmian, które mają różnorodny charakter. Odnoszą się one również do należności i zobowiązań, czyli ogółu rozrachunków danej jednostki. Do ważniejszych zmian, jakie wprowadza obowiązująca od 1 stycznia 2002 r. ustawa o rachunkowości, należy m.in. podział rozrachunków na krótko- i długoterminowe
W literaturze przedmiotu brak jest kompleksowych opracowań dotyczących pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych. Niniejszy tekst stanowi próbę takiego właśnie przedstawienia wspomnianego zagadnienia (pozostałe przychody operacyjne zaprezentowane zostaną w jednym z najbliższych numerów), tym bardziej że część opisowa została uzupełniona wieloma przykładami z praktyki gospodarczej.
Jak należy wycenić na dzień bilansowy środki pieniężne w walucie obcej, jeśli jednostka w dniu bilansowym posiada walutę obcą w kilku bankach? Kursów którego banku należy użyć do wyceny?
Należności będące składnikiem aktywów jednostki to według definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.
Wśród nowych pojęć wprowadzonych przez nowelizację ustawy o rachunkowości, obowiązującą od 1 stycznia 2002 r., jest wiele związanych z wyceną składników majątkowych. Jedną z najważniejszych nowości jest użycie przez ustawodawcę określenia „wartość godziwa”. Niniejszy artykuł nie tylko wyjaśnia definicję tego pojęcia, ale także przybliża jego zastosowanie i pomiar oraz sygnalizuje problemy mogące wystąpić
Koszty poniesione w celu uzyskania certyfikatu ISO mogą być - w zależności od ich charakteru - bardzo różnie ewidencjonowane w księgach rachunkowych.
Czy znowelizowana ustawa o rachunkowości wnosi jakieś zmiany dotyczące sposobu wyznaczania wysokości odpisów amortyzacyjnych?
W poprzedniej części mogliście się Państwo zapoznać z układem bilansu oraz sposobem prezentacji w nim składników aktywów jednostki. Tematem drugiej części artykułu są elementy pasywów.
Znowelizowana ustawa o rachunkowości wprowadza wiele regulacji mających na celu przybliżenie naszego prawa w zakresie rachunkowości do rozwiązań międzynarodowych. Jedną z takich regulacji jest wycena niektórych pozycji aktywów i pasywów według wartości godziwej.
W poprzednim numerze zamieściliśmy pierwszą część artykułu, w której skoncentrowaliśmy się na zasadach rozliczeń międzyokresowych przychodów oraz przykładach ewidencji otrzymanych od kontrahentów płatności przyszłych świadczeń. W drugiej części artykułu zaprezentowano dalsze przykłady odnoszące się do rozliczeń międzyokresowych przychodów.
W tym roku już po raz ostatni jednostki gospodarcze sporządzają sprawozdania finansowe według dotychczasowych przepisów prawa bilansowego, które obowiązywały tylko do 31 grudnia 2001 r., ponieważ 1 stycznia 2002 r. weszła w życie znowelizowana ustawa o rachunkowości.
Od 1 stycznia 2002 r. użytkowanie wieczyste gruntu oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nie są zaliczane do wartości niematerialnych tylko do nieruchomości. Konieczne jest więc dokonanie odpowiednich przeksięgowań w bilansie otwarcia.
Wejście w życie znowelizowanej ustawy o rachunkowości spowodowało znaczne zmiany w prowadzeniu ksiąg rachunkowych. Dobrym przykładem zaprezentowania nowych zasad rachunkowości obowiązujących od 1 stycznia 2002 r. są rozliczenia międzyokresowe przychodów. Dzieje się tak dlatego, że rozliczenia te obejmują wiele kwestii nowo uregulowanych, dotyczących m.in.: ujemnej wartości firmy; przyjętych nieodpłatnie