Wyrok NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. II GSK 954/09
Wszczęcie przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na podstawie art. 210 ust. 1 w związku z art. 209 ust. 1 pkt 18 Prawa telekomunikacyjnego postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 77 Prawa telekomunikacyjnego, w sytuacji gdy wcześniej wszczął - w odniesieniu do tego samego zdarzenia i tego samego przedsiębiorcy - postępowanie kontrolne
Przedsiębiorca telekomunikacyjny o statusie dostawcy publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych ma obowiązek poinformowania abonenta - przy okazji informowania o każdej zmianie treści regulaminu - o prawie do wypowiedzenia umowy bez konieczności zapłaty odszkodowania na rzecz przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Ustawodawca nie zróżnicował przy tym okoliczności, w których dochodzi do zmiany treści
1. Tajemnicą telekomunikacyjną, o której stanowi art. 159 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego objęte są dane w postaci numeru telefonu abonenta będącego osobą fizyczną. Stąd, numery telefonów abonenta niebędącego osobą fizyczną nie są danymi użytkownika w rozumieniu art. 159 ust. 1 pkt 1. Oznacza to, że testując systemy na numerach telefonów służbowych (pracowniczych) powód nie naruszył przysługującej
1. Kary pieniężne nakładane przez organy regulacji rynku nie mają charakteru sankcji karnych, jednakże w zakresie w jakim dochodzi do wymierzenia przedsiębiorcy takiej kary, zasady sądowej weryfikacji prawidłowości orzeczenia organu regulacji, powinny odpowiadać wymaganiom analogicznym do obowiązujących sąd orzekający w sprawie karnej. 2. Sądy orzekające w sprawach z odwołania od decyzji Prezesa Urzędu