Postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. I OSK 265/17
Konsekwencją unormowania art. 65 § 1 i 2 k.c. jest konieczność dokonania wykładni umów na trzech poziomach, tj. ustalenia literalnego brzmienia umowy, ustalenia treści oświadczeń woli przy zastosowaniu reguł określonych w art. 65 § 1 k.c. oraz ustalenie sensu złożonych oświadczeń woli poprzez odwołanie się do zgodnego zamiaru stron i celu umowy.
W związku z wejściem w życie z dniem 01.01.2019 r. ustawy o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów Gmina Miejska Ostróda prosi o udzielenie oceny prawidłowości zamierzeń w w.w. zakresie. Gmina Miejska Ostróda zajmuje stanowisko, iż będzie to kwota brutto dokładnie w takiej samej wysokości jak opłata za użytkowanie
Dla skutku w postaci nieważności umowy nie jest wystarczające samo uchylenie się od złożonego oświadczenia woli, ale konieczne jest udowodnienie działania pod wpływem błędu co do treści czynności prawnej (lub groźby). Błąd może zatem dotyczyć okoliczności faktycznych jak również przepisów prawa, przy czym i jeden, i drugi powinny dotyczyć treści czynności prawnej. Przepis art. 84 K.c. zakłada istnienie
Zarówno tytuł wykonawczy określony w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym (art. 109 ust. 1 u.k.w.h.) jak i decyzja administracyjna, chociażby nie była ostateczna (art. 110 pkt 3 u.k.w.h.) wraz z dowodem jej doręczenia dłużnikowi (osobie trzeciej) mogą być podstawą wpisu hipoteki przymusowej. Okoliczność, że wierzyciel z reguły uzyskuje hipotekę przymusową, gdy wierzytelność - jak stanowi art. 109
Art. 1 pkt 9 u.z.u.p.p. nie stanowił podstawy nabycia ex lege służebności gruntowej - niezależnie od jej treści, gdyż prowadziłoby to do skutku wywłaszczającego, ten zaś musi być oparty na wyraźnej podstawie prawnej.
Roszczenie odszkodowawcze wywodzone z art. 267 § 2 k.s.h. nie może być oparte na podstawie z art. 5 k.c, gdyż po pierwsze - ma stosowną podstawę prawną w art. 267 § 2 k.s.h., a po drugie art. 5 k.c. ogranicza zakres korzystania z praw podmiotowych, nie tworzy natomiast takiego prawa, ani nie może wpływać na wykładnię normy stanowiącej podstawę prawa podmiotowego.
Przedłużające się postępowanie sądowe może zostać uznane za "szczególną okoliczność" przewidzianą w art. 363 § 2 k.c.
W wypadku gdy pozwany zaspokoi w toku procesu powoda, a ten nie podtrzymuje powództwa, wydanie wyroku staje się zbędne przede wszystkim wówczas, gdy pozwany dokonał świadczenia z wolą zaspokojenia powoda co do dochodzonego roszczenia. Jeżeli jednak pozwany płacił, aby uniknąć egzekucji, lecz przeczył w dalszym ciągu zasadności żądania powoda, to wydanie wyroku nie stało się zbędne, gdyż wówczas istnieje
Umowy depozytu pieniężnego nie można określić jako poręczenia, bo zabezpieczający odpowiada jedynie z określonego prawa, które staje się własnością beneficjenta zabezpieczenia i z chwilą powstania długu gaśnie obowiązek banku zwrotu określonej kwoty. Przedmioty wierzytelności i kaucji są tożsame, z chwilą wykorzystania kaucji dochodzi do zaspokojenia wierzyciela. Jest to typowa umowa o świadczenie
Dobrą wiarę osoby, która powołuje się na rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych ocenia się na chwilę dokonywania czynności.