Wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2023 r., sygn. I FSK 1619/19
Brak wykonania zobowiązań wobec jednego wierzyciela nie zwalnia członka zarządu od obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, ponieważ przesłanka egzoneracyjna wymieniona w art. 116 § 1 o.p. odnosi się wyłącznie do zgłoszenia wniosku, a nie do skutku tego wniosku, jakim jest ogłoszenie upadłości. Przyjęcie, że członek zarządu jest zwolniony z obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie może uchylić się od odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki, jeżeli nie wykaże, że dochował należytej staranności w monitorowaniu jej stanu majątkowego oraz że wskazał realne mienie spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części. Okoliczności związane z brakiem kuratora dla spółki nie
Brak możliwości rzeczywistego oddziaływania na sprawy spółki kapitałowej oraz systematyczne wprowadzanie w błąd przez innego członka zarządu co do stanu spraw spółki nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe tej spółki.
Zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. powstaje wyłącznie wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej jest bezpośrednio uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prawnej przez inny organ lub sąd. Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o odpowiedzialności osób trzecich nie musi być zawieszone w związku z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym
Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykażą przesłanek wyłączających ich odpowiedzialność, a postępowanie egzekucyjne przeprowadzone przez organy podatkowe było prawidłowe mimo nieustanowienia kuratora dla spółki (art. 116 § 1 O.p.).
Brak możliwości rzeczywistego oddziaływania na sprawy spółki kapitałowej nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe tej spółki (art. 116 § 1 pkt 1 lit. b Ordynacji podatkowej).
W sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, toczące się równolegle postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tej decyzji nie musi stanowić zagadnienia wstępnego, uzasadniającego zawieszenie postępowania przez organ podatkowy.
Przeprowadzenie przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy postępowanie to spełnia wymagania "dodatkowości" oraz "uzupełnienia dowodów i materiałów", co zależy od zakresu i znaczenia badanych dowodów dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zebranego już materiału dowodowego w postępowaniu przed organem pierwszej
Podatnik podatku od towarów i usług ma prawo do obniżenia podatku należnego o 100% kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT od wydatków związanych z nabyciem pojazdu samochodowego spełniającego warunki przewidziane w art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z ust. 9 ustawy o VAT oraz od wydatków związanych z jego eksploatacją także za okres od dnia jego nabycia do dnia dokonania
Przepisy związane z informowaniem o schematach podatkowych mają charakter materialnoprawny i podlegają interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Organ podatkowy jest zobowiązany do dokonania oceny prawnej, czy działalność wnioskodawcy spełnia warunki działalności badawczo-rozwojowej na podstawie dostarczonego opisu stanu faktycznego i nie może przerzucać tego ciężaru na podatnika.
Organ interpretacyjny, dokonując oceny wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jest zobowiązany do dokonania wykładni przepisów prawa podatkowego na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, bez przerzucania na wnioskodawcę obowiązku klasyfikacji jego działalności jako badawczo-rozwojowej.
Jeśli przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym, organ podatkowy może uznać wniosek za bezprzedmiotowy i odnieść się do interpretacji ogólnej, bez potrzeby wydawania nowej interpretacji indywidualnej.
Interpretacja indywidualna zgodnie z art. 14b O.p. może dotyczyć przepisów materialnoprawnych, jak i proceduralnych, pod warunkiem, że mają one związek z kształtowaniem obowiązku czy zobowiązania podatkowego wnioskodawcy.