Orzeczenie
Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 marca 2020 r., sygn. II SA/Wr 83/20
Odpady
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis - spr. Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2020 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu zażalenia A. F. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2019 r. (nr [...]) w sprawie nałożenia na zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia w kwocie 5000 zł. oraz wezwania do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] w terminie 21 dni od dnia doręczenia postanowienia z zagrożeniem, w razie niewykonania obowiązku w terminie będą nakładane dalsze w tej samej lub wyższej kwocie albo będzie orzeczone wykonanie zastępcze.
Na uzasadnienie organ wskazał, że w motywach organu pierwszej instancji wskazano na decyzję wydaną w sprawie nakazania usunięcia odpadów, a także korespondencję między stronami. Stwierdzono, że zgodnie z decyzją usuwane odpady winny zostać objęte kartami przekazania odpadów, a w związku z tym, ze nie zostały przekazane wymierzono grzywnę. Wskazano, że zobowiązany może uniknąć zapłaty grzywny w sytuacji wykonania obowiązku określnego w tytule wykonawczym.
Zażalenie na to postanowienie złożył, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, zobowiązany. W zażaleniu zarzucił, że organ pierwszej instancji naruszył art. 119 ust 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że spełnienie obowiązku może zostać wykonane wyłącznie przez zobowiązanego, podczas gdy zobowiązany informował organ, że teren był użytkowany przez firmę [...] i to ten podmiot winien usunąć odpady. Co w konsekwencji powoduje, że nie zaszła przesłanka z art. 119 ust. 1 ustawy. Skarżący podniósł nadto błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że teren działki nr [...] nadal nie został uprzątnięty, a także naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez brak ustalenia uporządkowania działki [...].
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right