Orzeczenie
Wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 września 2011 r., sygn. II SAB/Kr 31/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie WSA Mirosław Bator Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2011 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezydenta Miasta skargę oddala
Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 marca 2011 roku A. B. wniósł skargę w przedmiocie bezczynności organu - Prezydenta Miasta K. - w sprawie "o uznania" go za stronę postępowania dot. ustalenia warunków zabudowy terenu po Z.P.C. "[...]" S.A. przy ulicy [...] w K. oznaczonego jako: [...].
Skarżący podniósł w skardze, że bezczynność organu polega na niewydaniu decyzji administracyjnej w sprawie "uznania go za stronę postępowania" w załatwieniu jego wniosku z dnia 16.07.2010r., do czego organ jest zobowiązany przez art. 104 k.p.a. Skarżący wskazał, że planowane przedsięwzięcie należy do grupy przedsięwzięć o znacznym wpływie na środowisko, którego zasięg obejmować będzie również skarżącego i jego rodzinę. Dalej skarżący argumentował, że w poprzednio prowadzonych postępowaniach on i mieszkańcy składający się na lokalną społeczność byli zawsze uznawani za stronę postępowania.
Organ w odpowiedzi na skargę z dnia 21 kwietnia 2011 roku wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodnie z art. 28 k.p.a. "stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek". Interes prawny zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 10.03.2009r., sygn. II OSK 316/08 jest kategorią prawa znajdującą uzasadnienie w normach prawa materialnego. W przypadku przedmiotowej sprawy interesem prawnym jest wykazanie wpływu zamierzenia inwestycyjnego na możliwość korzystania z nieruchomości. W dalszych wywodach Organ wskazał, że interes prawny jest kategorią opartą na przepisach prawa materialnego, dla odróżnienia go od interesu faktycznego, który zgodnie z orzecznictwem NSA (wyrok NSA z 05.12.2001r. , sygn. V SA 1139/01) nie może być podstawą dla przyznania atrybutu strony w postępowaniu administracyjnym. Następnie przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych (wyrok z dnia 25.09.1995 r. sygn. VI SA 13/95) organ stwierdził, że stronami postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy mogą być właściciele i użytkownicy wieczyści działek sąsiednich dla planowanej nieruchomości. Organ stanął na stanowisku, że Państwo B. nie spełniają w/w wymagań, a tym samym nie mogą zostać uznani za stronę postępowania. Dalej podnoszony jest argument, że fakt uznania za stronę w jednym postępowaniu nie ma wpływu na uznanie za stronę w innym postępowaniu. Interes prawny ma być bowiem badany w każdej sprawie indywidualnie. Organ odnosząc się do zarzutu bezczynności polegającego na niewydaniu decyzji w sprawie uznania za stronę stwierdza, że brak jest podstawy prawnej do wydania takiej decyzji, a organy administracyjne mogą działać tylko na podstawie prawa. Odwołując się do treści art. 104 k.p.a. - "Decyzja administracyjna rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Organ administracyjny załatwia sprawę przez wydanie decyzji." - organ podniósł, że rola decyzji polega na zakończeniu postępowania administracyjnego. Ustalenie stron postępowania jest tylko jednym z jego etapów. Nadto żaden przepis k.p.a. nie przewiduje dla ustalenia kręgu stron postępowania formy decyzji. Zatem decyzja, której wydania żądał skarżący, byłaby wydana bez podstawy prawnej. Na końcu swoich wywodów organ przywołał orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13.05.2010 roku, sygn. II OSK 861/10, w którym NSA stwierdził, że nie można przyjąć domniemania decyzji administracyjnej jako formy działania administracji publicznej.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right