Orzeczenie
Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. I SA/Bk 398/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Marcin Kojło, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 czerwca 2006 sprawy ze skargi H. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2002 r. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję, 2. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej H. G. kwotę 2857 zł (dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego.
Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., powołując się na art. 8, art. 20 ust. 1 i 3, art. 30 ust. 1 pkt. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. art. 21 § 1 pkt. 2, art. 47 § 1, art. 207 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa ustalił H. G. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych za 2002 rok źródeł przychodów w kwocie 15 297,80 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podkreślił, że przeprowadzone postępowanie podatkowe wykazało, że stan oszczędności finansowych M. i H. G. na dzień 31 grudnia 2001 roku wynosił 5 428,42 zł. Tym samym organ podatkowy nie dał wiary zeznaniom M. G. i H. G. o poczynionych przez nich oszczędnościach na dzień 31 grudnia 2000 roku w kwocie 78 000 zł, pochodzących według nich z produkcji rolnej w latach 1998 - 2000 (kwota 60 000 zł) i z pracy za granicą (kwota 18.000 zł).
Odnosząc się do wskazanych przez M. i H. G. źródeł ich przychodów, oraz innych źródeł finansowania wydatków w 2002 roku, organ podatkowy przyjął, że M. G. nie udokumentował ani nie uprawdopodobnił w żaden inny sposób swoich dochodów z pracy za granicą. Nie wskazał pracodawców i miejsc pracy, osób, z którymi razem pracował, świadków którzy mogliby potwierdzić podnoszone przez niego okoliczności, jak też nie określił wydatków związanych z rzekomo częstymi podróżami i ponoszonych kosztów utrzymania za granicą. Na potwierdzenie swoich słów nie przedłożył też żadnych dokumentów, np. przelewów bankowych lub deklaracji celnych w zakresie przywozu do Polski dewiz. Podkreślił, że adnotacje w paszporcie odzwierciedlają wyjazdy zagraniczne M. G. i ich częstotliwość, ale powyższy fakt nawet kilkakrotnego ale krótkotrwałego pobytu za granicą nie stanowi dowodu o osiąganiu za granicą dochodów. Z uwagi na powyższe, organ podatkowy nie dał wiary zeznaniom M. G. w zakresie osiągnięcia przychodów z nielegalnej pracy za granicą w latach 2000-2002 w kwocie ok. 17 000 zł rocznie.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right