Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. II FSK 1949/18
Podatek dochodowy od osób prawnych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca) Sędzia NSA Jerzy Płusa Sędzia WSA del. Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "B." sp. z o.o. z siedzibą w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 88/18 w sprawie ze skargi "B." sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 20 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na rzecz "B." sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 3630 (słownie: trzy tysiące sześćset trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 8.03.2018 r. o sygn. I SA/Ol 88/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z 20.12.2017 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. Przebieg postępowania przed organami podatkowymi (przedstawiony przez WSA w Olsztynie).
2.1. Decyzją z 27.09.2017 r. Naczelnik W. Urzędu Skarbowego w O. (Naczelnik US) określił skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. w wysokości 350.454 zł.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Naczelnik US wskazał, że w 2011 r. skarżąca prowadziła działalność gospodarczą w przedmiocie sprzedaży używanych pojazdów ciężarowych. Była podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r., Nr 74, poz. 387 ze zm., dalej: u.p.d.o.p.) z podmiotami z Grupy D., tj.: D. sp. z o.o. w O., która posiada 99,8% udziałów w kapitale zakładowym skarżącej oraz podmiotami, w których spółka D. posiada udziały w kapitale zakładowym - [...], [...]. W wyniku kontroli podatkowej ustalono, że w 2011 r. skarżąca zaniżyła przychód o kwotę 489.318,97 zł na skutek pomniejszenia wysokości prowizji, jaką zastosowała wobec podmiotów powiązanych, udzielając im poręczenia kredytów bankowych. W świetle ustaleń organu, przyjęta przez skarżącą stawka wynagrodzenia w wysokości 0,25% kwartalnie od salda poręczanego kredytu, znacznie odbiega od wartości rynkowej tego rodzaju usług w 2011 r. Przychody z tytułu udzielonych poręczeń zostały przez skarżącą określone na kwotę 359.793,29 zł, podczas gdy oszacowany przez organ pierwszej instancji przychód z tego tytułu wyniósł 849.209,51 zł.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right