Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 15 maja 2015 r., sygn. I OSK 2824/13
Sądy administracyjne nie są natomiast uprawnione do oceny tego, w jaki sposób organy administracji realizują określoną politykę stosowania prawa administracyjnego, wypełniając treści pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych. Innymi słowy sądy administracyjne w tego typu sprawach nie mogą wkraczać w kompetencje organów celnych oraz oceniać celowość określonych zmian organizacyjnych i słuszność realizowanej polityki kadrowej. Badają jedynie czy organy te w konkretnej sprawie nie przekroczyły granic uznania, to jest czy ich decyzja nie jest arbitralna lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędzia NSA Jolanta Rajewska (spr.), Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski, Protokolant starszy asystent sędziego Małgorzata Penda, po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 380/13 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 380/13, oddalił skargę K. S. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Celnej.
Wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], na podstawie art. 105 pkt 6 i art. 107 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), zwolnił K. S. ze służby z dniem doręczenia decyzji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że K. S. po blisko 9 letniej przerwie spowodowanej między innymi sprawowaniem osobistej opieki nad dzieckiem w maju 2011 r. powróciła do służby, którą miała pełnić w [...] Oddziale Celnym w [...] Urzędzie Celnym w [...]. Po czterech dniach służby wymieniona przedstawiła jednak zwolnienie lekarskie dotyczące jej niezdolności do służby. Od tego czasu, to jest od dnia 28 maja 2011 r. była ona nieobecna w służbie z powodu choroby nieprzerwanie przez 466 dni. Tak długa absencja chorobowa oraz brak informacji, kiedy K. S. będzie mogła przystąpić do realizacji obowiązków służbowych, stwarza istotne problemy organizacyjne oraz utrudnia realizację zadań nałożonych na komórkę organizacyjną, w której jest ona zatrudniona. Długotrwałe zwolnienia lekarskie dezorganizują służbę i powodują konieczność podziału zadań pomiędzy pozostających w służbie funkcjonariuszy. Ponadto w okresie dotychczasowej nieobecności K. S., w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, zmieniły się przepisy celne i podatkowe oraz weszły w życie nowe systemy informatyczne. Wymieniona wymaga zatem ponownego przyuczenia do wykonywania zawodu funkcjonariusza celnego. Dodatkowo organ wskazał, że [...] Odział Celny w [...], w którym K. S. miała pełnić służbę, obsługuje 8 składów celnych, 2 miejsca uznane oraz pełni dozór nad 7 magazynami czasowego składowania. Każda długotrwała absencja funkcjonariusza zakłóca sprawną i płynną obsługę podmiotów gospodarczych we wskazanych placówkach. Należy zwrócić również uwagę na aspekt finansowy. K. S. korzystając ze zwolnień lekarskich, otrzymuje 100 % uposażenia, mimo że nie realizuje żadnych zadań nałożonych na Służbę Celną. Trudno w tej sytuacji mówić o możliwości celowego i racjonalnego wydatkowania środków publicznych przez Dyrektora Izby Celnej w [...]. Nadto K. S. nie przedstawiła zaświadczenia stwierdzającego brak przeciwwskazań do pełnienia służby na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym.