Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. II FSK 710/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędziowie NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), NSA Jan Rudowski, Protokolant Katarzyna Pawłowska- Mazur, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 1305/10 w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od G. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach kwotę 2 400 (słownie: dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2011 r., I SA/Gl 1305/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G. M.(zwanej dalej skarżącą) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 grudnia 2003 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że decyzją z dnia 10 grudnia 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R.z dnia 23 września 2003 r. ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe za 1997 r. od dochodów pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów w kwocie 31.417,50 zł. Organ po dokonaniu analizy zebranego materiału dowodowego, na który składały się m.in.: akty notarialne, faktury VAT, umowy o pracę, zeznania podatkowe, protokoły przesłuchania świadków, oświadczenia świadków, wskazał, że nie było możliwe, by skarżąca zgromadziła środki finansowe pochodzące z napiwków w kwocie 90.000 zł, pracując jako kelnerka. Organ podkreślił, że ze zgromadzonych dokumentów wynikało, iż skarżąca w charakterze kelnerki pracowała w latach 1992 - 1995, zatem przez okres 26 miesięcy. Biorąc pod uwagę powyższe -miesięcznie musiałaby oszczędzać aż 3.461,54 zł, a przecież restauracja, w której była zatrudniona nie przynosiła jej właścicielowi dochodów, a jej roczne przychody były niższe niż wykazywane przez skarżącą oszczędności. Co więcej - wskazani przez skarżącą świadkowie nie byli w stanie wiarygodnie i jednoznacznie potwierdzić jej twierdzeń. Z ich zeznań wynikało jedynie, że skarżąca była lubiana przez klientów restauracji, otrzymywała od nich napiwki, dobrze zarabiała i nie musiała nigdy liczyć się z pieniędzmi. Organ nie dał również wiary, że zgromadzone środki pochodziły z otrzymanego w 1995 r. odszkodowania za skradziony samochód (skarżąca oprócz swojego oświadczenia nie przedłożyła żadnych dokumentów na tę okoliczność) oraz alimentów, jakie przekazał ojciec córce skarżącej - w wysokości 7.500 USD.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right