Postanowienie SN z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. I NSP 267/23
Jeżeli wyłączną przyczyną wypadku jest naruszenie przez ubezpieczonego przepisów o ochronie życia i zdrowia z powodu rażącego niedbalstwa, to zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy wypadkowej ubezpieczony traci prawo do świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego.
Ukształtowanie treści stosunku pracy (w tym także wysokości wynagrodzenia), które narusza zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, jest nieważne. Pracownicy powinni być równo wynagradzani za jednakową pracę lub pracę jednakowej wartości, zaś wszelkie różnicowanie pracodawca musi uzasadnić obiektywnymi powodami.
Pracodawca ma obowiązek uzgodnienia ze związkami zawodowymi wszelkich zmian organizacyjnych wpływających na poziom etatyzacji, w tym zwolnień grupowych i indywidualnych z przyczyn niedotyczących pracowników, nawet jeśli poziom etatyzacji na dany rok nie został ustalony, a jego brak uzgodnień może skutkować odpowiedzialnością odszkodowawczą pracodawcy.
Dyrektor szkoły, będący jednocześnie nauczycielem, może być ofiarą mobbingu, jednakże stwierdzenie mobbingu wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, w tym uporczywości i długotrwałości działań mobbingowych.
Złożone struktury umów prawa cywilnego nie wyłączają z mocy prawa obowiązku podlegania ubezpieczeniu społecznemu wynikającego z faktycznego wykonywania pracy, a samo redagowanie wielu umów z jednym wykonawcą nie prowadzi do powstawienia wielokrotnych tytułów ubezpieczenia, jeśli faktycznie istnieje de facto tylko jeden stosunek prawny. Interpretacja prawa materialnego w sprawach z zakresu ubezpieczeń
W sytuacji niewypłacalności spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, likwidator, który nie był wcześniej członkiem zarządu, nie ponosi odpowiedzialności za niespłacone zobowiązania wobec byłych pracowników spółki z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia i ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, jeśli w momencie objęcia przez niego funkcji likwidatora spółka nie posiadała majątku wystarczającego na zaspokojenie
W przypadku skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, sąd zobowiązany jest, stosownie do art. 41a§2 kodeksu karnego, do orzeczenia względem sprawcy środka karnego polegającego na zakazie przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób lub opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu