Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 grudnia 2021 r., sygn. I SA/Bk 520/21
Zarzutami naruszenia prawa materialnego nie można zwalczać ustaleń faktycznych. Ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana wyłącznie na podstawie konkretnego ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie zaś na podstawie stanu faktycznego, który strona skarżąca uznaje za prawidłowy.
Dokonując oceny, czy strona dopuściła się uchybienia terminowi bez swej winy, organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę według obiektywnych mierników staranności. Kluczowym jest, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda, na którą się powołuje, była od niej niezależna i uniemożliwiła jej działanie
Nie można przyjąć, że przesłanka wyłączająca subsydiarną odpowiedzialność członków zarządu z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) O.p., w zw. z art. 11 ust. 1a p.u, powstająca z chwilą powstania stanu niewypłacalności spółki nie ma zastosowania, gdy spółka ma tylko jednego wierzyciela.