Uchwała SN z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. III CZP 84/12
Uchwała zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sprzeczna z zasadami współżycia społecznego narusza dobre obyczaje w rozumieniu art. 249 § 1 k.s.h.
Uchwała zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sprzeczna z zasadami współżycia społecznego narusza dobre obyczaje w rozumieniu art. 249 § 1 k.s.h.
Wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z Krajowego Rejestru Sądowego po wytoczeniu przez wspólnika na jej rzecz powództwa na podstawie art. 295 k.s.h. nie uzasadnia umorzenia postępowania z powodu niedopuszczalności wydania wyroku.
Przychód akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej niebędącego komplementariuszem z tytułu dywidendy, wypłaconej na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, podlega opodatkowaniu w dniu faktycznego otrzymania dywidendy.
W art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zawarty katalog metod ustalania wartości początkowej środków trwałych, jednakże żadna z metod nie może znaleźć zastosowania w sytuacji, gdy ma miejsce wniesienie wkładu niepieniężnego przez spółkę kapitałową do spółki osobowej. W art. 16g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. unormowana została jedynie sytuacja, w której spółka kapitałowa wnosi wkład niepieniężny
Art. 17 ust. 1a u.p.d.o.f. nie reguluje przedmiotu opodatkowania, a jedynie moment powstania przychodu - stanowiąc, że powstaje on w dniu zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki. Tym samym, nie sposób jest przyjąć, że wspomniany przepis rozszerza przedmiot opodatkowania na wszelkie sytuacje, w których następuje wpis podwyższenia kapitału zakładowego do rejestru.
Art. 17 ust. 1a u.p.d.o.f. nie reguluje przedmiotu opodatkowania, a jedynie moment powstania przychodu - stanowiąc, że powstaje on w dniu zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki. Tym samym, nie sposób jest przyjąć, że wspomniany przepis rozszerza przedmiot opodatkowania na wszelkie sytuacje, w których następuje wpis podwyższenia kapitału zakładowego do rejestru.
Wydatki na wszelkie usługi i artykuły, wiążące się z reprezentowaniem podatnika lub prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - niezależnie także od tego, czy usługi te i zakupione artykuły były wykorzystywane w kontaktach z kontrahentami w siedzibie przedsiębiorstwa (zakładu), czy też poza nią.
1. Art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) stwarza fikcję prawną uzyskiwania przez wspólnika spółki niemającej osobowości prawnej przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. 2. Do akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, który jest osobą fizyczną, znajdują zastosowanie przepisy art. 44 ust.
Powództwo o stwierdzenie nieważności uchwały wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 252 § 1 k.s.h.) nie może być skutecznie oparte na naruszeniu dóbr osobistych osoby legitymowanej czynnie.
Badanie zgodności z ustawą uchwały zgromadzenia spółki handlowej obejmuje nie tylko stwierdzenie uchybień popełnionych przy zwoływaniu zgromadzenia i podjęciu uchwały, ale także wpływ tych uchybień na treść tej uchwały.
Powstanie przychodu należnego w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lecz jeszcze niewypłaconego, nie wywołuje skutków w postaci obowiązku odprowadzania zaliczek z tytułu prawa do udziału w zysku akcjonariusza, gdyż przychody te nie są wynikiem prowadzonej działalności gospodarczej. Przychód (dochód) potencjalnie związany z posiadaniem akcji w spółkach komandytowo-akcyjnych
Od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawodawca wyeksponował wymiar majątkowy udziałów otrzymywanych w zamian za wkład niepieniężny, co pozostaje w zgodzie z konstatacją, że udział w spółce osobowej posiada także wymiar niemajątkowy - całokształt praw i obowiązków wspólnika. Jednocześnie ustawodawca potwierdził, że przychód uzyskany w ten sposób jest zwolniony od podatku, co niweluje problem poszukiwania podstaw
Ustna uchwała wspólników nie może stanowić podstawy do rozwiązania umowy spółki. Wobec tego spółka pozostaje podatnikiem VAT. Nie jest nim natomiast wspólnik, który po ustnym rozwiązaniu spółki prowadzi nadal działalność gospodarczą, tyle że samodzielnie.
Skoro przychód akcjonariusza z udziału w spółce komandytowo-akcyjnej powstaje wraz z wystąpieniem wspomnianych przesłanek i nabyciem wierzytelności o wypłatę dywidendy, nie istnieje obowiązek bieżącego wpłacania przez akcjonariusza zaliczek miesięcznych na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych w roku, którego dotyczy zysk spółki komandytowo-akcyjnej.
Ponieważ zgodnie z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek wpłacania zaliczki powstaje dopiero z miesiącem, w którym dochód podatnika przekroczył kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku, to w sytuacji gdy akcjonariusz nie uzyska przychodu (dochodu) w ciągu roku podatkowego, obowiązek zaliczki nigdy nie powstanie. Natomiast uzyskanie przychodu, rodzi obowiązek
W przypadku aportu wartością, w oparciu o którą dokonywane są rozliczenia podatkowe jest nominalna wartość udziałów. Skoro zatem ustawodawca uznał, że dla wnoszącego wkład przychodem jest wartość nominalna objętych udziałów, konsekwentnie należałoby przyjąć, że koszt uzyskania przychodów po stronie podmiotu otrzymującego aport nie może być wyższy, gdyż prowadziłoby to właśnie do zaburzenia zasady współmierności
W przypadku wypowiedzenia umowy przez wspólnika, jako dzień bilansowy przyjąć należy ostatni dzień roku obrotowego, w którym upłynął termin wypowiedzenia. Z tym też dniem powstaje właśnie dla osób pozostających w spółce przychód.
Interpretacja indywidualna jest tylko i wyłącznie oceną stanowiska wnioskodawcy wyrażoną przez organ interpretacyjny, do której wnioskodawca (podatnik) nie musi się zastosować. Nie jest ona dla niego wiążąca.
Konieczność posiłkowania się cudzymi środkami finansowymi wynikała z obowiązku wypłaty akcjonariuszowi środków pieniężnych w związku z obniżeniem kapitału zakładowego (umorzeniem akcji). Wydatek ten nie może w związku z tym być uznany za koszt służący uzyskaniu przychodów, zabezpieczeniu czy zachowaniu źródła przychodów, a tym samym za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust.1 u.p.d.o.p.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję i uchyla ją w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Skoro na Sądzie ciąży obowiązek dokonania oceny, czy uchybienie miało wpływ na wynika sprawy, to tym samym Sąd ma prawo do dokonywania oceny, czy na skutek tego uchybienia wydana zostałaby
Do umowy zawartej przez „kadłubowy” zarząd spółki z o.o. bez wymaganej do jej ważności uchwały walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej nie ma zastosowania w drodze analogii art. 103 § 1 i 2 k.c.
Wydatki na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych w trakcie spotkań z kontrahentami, odbywającymi się w siedzibie podatnika, jak też poza tą siedzibą stanowią koszty reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. i nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Powyższe koszty stanowią wydatki związane z reprezentacją tj. występowaniem w imieniu
Naruszenie tzw. obowiązku rejestracyjnego przewidzianego w art. 351 § 2 k.h. (obecnie art. 341 k.s.h.) może stanowić czyn niedozwolony (art. 415 k.c.).
Stosownie do przywołanej już treści art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., za koszty uzyskania przychodu należy uważać takie wydatki, których poniesienie przez podatnika było spowodowane racjonalnym dążeniem i obiektywną możliwością osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia tego źródła, i które nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Nie każdy zatem wydatek poniesiony przez podatnika,