Wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. I OSK 2610/23
Rozbieżność pomiędzy częścią tekstową a graficzną miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może stanowić istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, prowadzące do stwierdzenia jego nieważności (art. 28 i 20 u.p.z.p.), zwłaszcza gdy narusza zasady określoności prawnej oraz poprawnej legislacji.
1. Opłata planistyczna stanowi niepodatkową należnością budżetową o charakterze publicznoprawnym i do spraw dotyczących tej należności, nieuregulowanych ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy stosować przepisy K.p.a. i odpowiednio przepisy działu III O.p.– art. 60 w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych; 2. Przepis art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Uzasadnienie wyroku sądowego musi zawierać kompleksowe odniesienie do wszystkich istotnych kwestii spornych podniesionych przez skarżącą, w tym należytą analizę dowodów i argumentacji stron, by wyrok był zgodny z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz umożliwiał dokonanie przez sąd nadzoru instancyjnego.