Wyrok NSA z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. II OSK 1280/11
"Rażące naruszenie prawa" stanowi kwalifikowaną formę "naruszenia prawa". Utożsamianie tego pojęcia z każdym "naruszeniem prawa" nie jest słuszne.
"Rażące naruszenie prawa" stanowi kwalifikowaną formę "naruszenia prawa". Utożsamianie tego pojęcia z każdym "naruszeniem prawa" nie jest słuszne.
Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, to sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić, gdyż artykuł 106 § 3 nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza.
Decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej nie ustala pracodawcy, u którego warunki pracy ją spowodowały, gdyż nie taka jest jej rola. Organy inspekcji sanitarnej nie mogą odstąpić od badania środowiska pracy, gdyż choroby zawodowe nie powstają poza środowiskiem pracy, nie mogą więc odstąpić od wskazania zakładu pracy, gdyż środowisko pracy nie istnieje bez zakładu pracy. Wskazanie to należy to jednak
Wystąpienie z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew nie zwalnia z odpowiedzialności za ich późniejsze usunięcie bez wymaganego zezwolenia. Odpowiedzialność za taką czynność jest obiektywna i niezależna od stopnia zawinienia strony. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie tych dwóch drzew nie konwaliduje późniejszego ich usunięcia pomimo braku wymaganego zezwolenia. Jest
Chorobą zawodową nie jest każde, rozpoznane u pracownika (czy byłego pracownika) schorzenie, a tylko takie, które wymienione zostało w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania
W sprawie o zwrot nieruchomości, prowadzonej na wniosek nie wszystkich byłych współwłaścicieli lub ich następców prawnych, nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, gdyż występują strony postępowania, tyle że nie wszystkie.
Skoro ustawodawca w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie różnicuje sytuacji prawnej adwokatów, radców prawnych i doradców podatkowych w odniesieniu do zasad dotyczących wynagradzania (art. 205 § 2 i 4 P.p.s.a.), to nie ma podstaw do uznania, iż ma zamiar ją różnicować na gruncie podustawowych przepisów o wynagrodzeniach.
Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem kasacyjnym i skarga kasacyjna musi zawierać konkretne zarzuty a nie bazować na ogólnikach.