Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. VII SA/Wa 2320/10
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do precyzowania za skarżącą zarzutów skargi kasacyjnej bądź do poszukiwania za nią naruszeń jakich mógł dopuścić się wojewódzki sąd administracyjny.
Z regulacji prawnej zawartej w art. 7 § 2 u.p.e.a. nie wynika, że w sytuacji gdy organ egzekucyjny w sprawie dotyczącej wykonania obowiązku usunięcia skutków samowoli budowlanej ma do wyboru grzywnę w celu przymuszenia lub wykonanie zastępcze, powinien wybrać wykonanie zastępcze. Rozważając możliwość zastosowania grzywny w celu przymuszenia lub wykonania zastępczego należy uwzględnić przesłanki, ustanowione
Naczelny Sąd Administracyjny nie może z własnej inicjatywy podjąć czynności w celu ustalenia i wskazania innych, poza przedstawionymi w skardze kasacyjnej błędów sądu administracyjnego pierwszej instancji. Sąd kasacyjny rozpoznając skargę kasacyjną ogranicza się zatem do weryfikacji zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej. Zasada ta nie dotyczy jedynie nie występujących w rozpoznawanej sprawie
W sytuacji, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. następuje wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania - art. 149 § 3 k.p.a. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących
Karę pieniężną za usunięcie drzew lub krzewów bez zezwolenia można wymierzyć jedynie tym podmiotom, które są uprawnione do uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów z terenu danej nieruchomości. W sytuacji, gdy istnieje spór co do własności gruntu, na którym rosło usunięte drzewo, kwestia własności tego gruntu stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Karę pieniężną
Uzasadnienie wyroku powinno mieć charakter zwięzły, pozwalający na ocenę przez strony postępowania oraz przez sąd kasacyjny, czy zapadłe orzeczenie jest prawidłowe. Obowiązkiem sądu jest jedynie odniesienie się do kwestii istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli zaś przedstawienie i wyjaśnienie podstawy prawnej w sposób wyczerpujący zamyka zagadnienie stanu prawnego sprawy, to na
Art. 1 § 2 u.p.p.s.a. wyznacza jedynie ramy sądowej kontroli. Nie określa natomiast reguł postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem te zawarte są w u.p.p.s.a. Zarzut naruszenia powołanego przepisu ustawy ustrojowej nie może zatem stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, o jakiej mowa w art. 174 pkt 2 u.p.p.s.a. Zarzut ich naruszenia może odpowiadać zarzutowi naruszenia przepisów postępowania
Opłata manipulacyjna nie jest długiem celnym ani też należnością przywozową, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 2 i 8 Kodeksu celnego.
W sytuacji braku wniosku o przywrócenie terminu, organ zobowiązany był jedynie do stwierdzenia, że doszło do uchybienia terminu. Tym samym nie mogło dojść w kontrolowanym przez Sąd I instancji postępowaniu do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Organ bowiem nie był uprawniony do dokonywania ustaleń i badania przyczyn, dla których skarżący nie złożył wniosku o wznowienie postępowania w ustawowym
Organy podatkowe nie mogą spełnić żądań podatnika, które nie są przewidziane przepisami prawa. Jeśli podatnik składa do organu pismo o nieprecyzyjnej treści, to nie zostanie ono uwzględnione.