Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 lipca 2005 r., sygn. I SA/Gl 1001/04
Podstawa skargi kasacyjnej wymieniona w art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się do naruszenia przepisów postępowania sądowego, a nie administracyjnego. Podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania należy więc w skardze kasacyjnej wskazać przepisy procedury sądowej. Dlatego zarzut taki może być uznany za skuteczny tylko wtedy, gdy następuje wskazanie
1. Nie można zgodzić się z sytuacją, w której strona planująca kosztowną rozbudowę domu miałaby być w całości zwolniona od konieczności poniesienia kosztów postępowania dotyczącego wydania zgody na przystąpienie do realizacji tej inwestycji. 2. Fakt przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym w innym postępowaniu prowadzonym przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie może mieć wpływu na
Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu organu administracji publicznej należy wszechstronnie rozważyć wszelkie okoliczności, jakie mogą mieć znaczenie dla dokonania takiej oceny. Ocena ta nie może być oderwana od rozstrzygnięć zapadłych w sprawie, mających bezpośredni związek z jej przedmiotem. Z uwagi na daleko idący skutek stwierdzenia nieważności
Zważywszy, że art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ jest przepisem prawa procesowego, a nie przepisem prawa materialnego, nie może on stanowić podstawy skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Zarzut naruszenia przepisów
Ocena sądu, że organy podatkowe miały prawo dokonać ustaleń faktycznych na podstawie przede wszystkim świadectwa homologacji samochodu /uznając, że właśnie to świadectwo - a nie dowód rejestracyjny - ma przesądzające znaczenie dla uznania samochodu za osobowy/ nie świadczy o błędnej wykładni przepisu prawa materialnego - art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług
1. Zgodnie z brzmieniem art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ wniosek o uzupełnienie wyroku może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. 2. Żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ nie
Ocena prawna wiąże w danej sprawie, natomiast związanie prawomocnym wyrokiem może odnosić się do innych postępowań w zakresie, w jakim rozstrzyga określoną kwestię prawną, która ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w innej sprawie. Jeżeli prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję wydaną w postępowaniu zwyczajnym rozstrzygnięto, że określona osoba nie jest stroną w tej sprawie
Jakkolwiek w postanowieniu Wojewody użyte zostało sformułowanie "odmawiam stwierdzenia zgodności z prawem", to jednak nie ulega żadnej wątpliwości, iż Wojewoda w tym postanowieniu nie zawarł stanowiska co do zgodności z prawem przedstawionego projektu decyzji, prezentując pogląd, że art. 44 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ nie ma
1. Naruszenie przez sąd I instancji przepisów prawa materialnego może nastąpić w dwóch formach: przez błędną wykładnię /mylne rozumienie normy prawnej/, bądź przez błędną subsumcję /wadliwe uznanie, że ustalony stan faktyczny odpowiada hipotezie normy prawnej/, obie te podstawy nie mogą zachodzić jednocześnie. 2. Skarga kasacyjna, zawierająca jednocześnie zaskarżenie kilku różnych orzeczeń sądu I instancji
Nie stanowi podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ zarzut naruszenia przez sąd administracyjny art. 122 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ poprzez niewłaściwe wyjaśnienie okoliczności faktycznych związanych z kwestionowanymi
Wnosząc w trybie art. 93 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./ skargę na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego, organ nadzoru nie jest związany terminem zaskarżenia przewidzianym w art. 53 par. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/; termin zaskarżenia
1. Autor skargi kasacyjnej powinien wskazać na konkretne, naruszone przez Sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisy prawa materialnego i procesowego. W odniesieniu do prawa materialnego winien wykazać, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone
1. Od sądu można oczekiwać niezbędnych wskazówek i pouczeń tylko w granicach przewidzianych w art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. 2. Wszczęcie postępowania przed sądem oznacza, że skarżący musi się poddać przepisom regulującym postępowanie przed tym sądem /ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu