Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. II SA/Wr 413/21
W odniesieniu do art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. kluczową rolę odgrywa metoda wykładni funkcjonalnej, z której wynika, że podstawę ustalenia parametrów dla nowej zabudowy stanowią jedynie legalnie powstałe obiekty. Ograniczenie się w tym przypadku do językowej metody wykładni prowadziłoby do utrwalania się cech architektonicznych obiektów wznoszonych nielegalnie, stwarzając ryzyko dalszego zaburzenia
Prawidłowe ogłoszenie aktu prawa miejscowego ma zasadnicze znaczenie dla jego obowiązywania, jest bowiem warunkiem jego wejścia w życie. Akt normatywny, który nie został opublikowany (ogłoszony) zgodnie z obowiązującą procedurą i we właściwym trybie nie może wiązać adresatów utworzonych w nim norm prawnych i nie odnosi skutku prawnego. Brak określenia lub określenie w sposób sprzeczny z prawem wejścia
Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może zawierać wzmiankowane ograniczenie mające na celu rozbiórkę obiektów budowlanych należących do inwestora a nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych.
Zgodnie z art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, uchwała lub zarządzenie organu gminy, które jest sprzeczne z prawem, jest nieważne, a organ nadzoru może stwierdzić nieważność uchwały lub zarządzenia w ciągu 30 dni od doręczenia aktu. Sprzeczność z prawem występuje w przypadku naruszenia przepisów dotyczących kompetencji, podstawy prawnej, prawa ustrojowego, prawa materialnego lub procedury podejmowania
W sytuacji gdy wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości dotyczy wywłaszczenia dokonanego kilkadziesiąt lat temu a zatem w okresie, gdy obowiązywały zupełnie inne niż obecnie standardy stanowienia i wykonywania prawa, zwraca się uwagę, że wymagania odnośnie szczegółowości celu wywłaszczenia, wskazywanego w decyzji wywłaszczeniowej, powinny być oceniane proporcjonalnie do standardu prawnego i funkcjonalnego
Wykorzystanie systemowej metody wykładni w odniesieniu do art. 61 ust. 3 u.p.z.p. nie jest właściwe, ponieważ studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jako akt kierownictwa wewnętrznego, nie może stanowić materialnoprawnej podstawy do rozstrzygania przez organ administracji publicznej w sprawie indywidualnej, a decyzje o warunkach zabudowy są wydawane na podstawie przepisów