Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. II SA/Gd 736/23
Umowy, które dotyczą powtarzalnych czynności stanowiących fragment procesu produkcyjnego i wymagających jedynie starannego działania, są kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług (art. 750 k.c.), a nie umowy o dzieło (art. 627 k.c.). Nazwa umowy nie determinuje jej charakteru prawnego, który musi być oceniany na podstawie rzeczywistych cech wykonywanych czynności.
Umowy, których przedmiotem jest wykonywanie powtarzalnych czynności bez osiągania zindywidualizowanego rezultatu, są kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło.
Umowy przewidujące wykonywanie powtarzalnych czynności technicznych, bez wskazania szczególnych cech i parametrów określonych rezultatów, nie mogą być uznane za umowy o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., lecz za umowy o świadczenie usług zgodnie z art. 750 k.c., co implikuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawców tych czynności.