Postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r. sygn. III AO 29/01
Obowiązek prawidłowego określenia w kasacji wartości przedmiotu zaskarżenia spoczywa na stronie, którą obciąża wskazanie tej wartości w zaniżonej wysokości, czyniącej kasację niedopuszczalną (art. 3921 § 1 KPC).
Niedołączenie bankowego tytułu egzekucyjnego do wniosku o nadanie temu tytułowi klauzuli wykonalności nie jest brakiem formalnym wniosku w rozumieniu art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
Nie jest oznaczeniem wartości przedmiotu zaskarżenia apelacji (art. 368 § 2 KPC) stwierdzenie, że wyrok oddalający powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy jest zaskarżony w całości, jeżeli w pozwie nie podano wartości przedmiotu sporu. Nie jest również takim oznaczeniem stwierdzenie, że wymagalne jest roszczenie o zapłatę wynagrodzenia, gdy nie jest ono przedmiotem sporu.
Sąd drugiej instancji nie może bezkrytycznie przyjmować dowolnych twierdzeń o wartości przedmiotu zaskarżenia i powinien wezwać stronę do uzupełnienia kasacji przez skonkretyzowanie tej wartości, a dopiero następnie ocenić ją z punktu widzenia dopuszczalności kasacji.
W razie braku ograniczenia zakresu wniosku o uchylenie wyroku zaskarżonego kasacją do jego części, należy przyjąć, że wniosek dotyczy uchylenia wyroku w całości (art. 3933 § 1 pkt 4 KPC).
Doręczenie Sądowi Najwyższemu w terminie wyznaczonym w art. 3934 KPC przesyłki pocztowej zawierającej kasację, zaadresowanej „Sąd Najwyższy za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie”, należy wyjątkowo, ze względu na tożsamość adresu siedzib obu sądów, traktować jako wniesioną w tym terminie do sądu drugiej instancji.
Bezrobotny w rozumieniu ustawy z dnia 4 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na tych samych zasadach, jak pracownik dochodzący roszczeń z zakresu prawa pracy oraz ubezpieczony /art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Państwowa Komisja Wyborcza jest związana prawomocnym postanowieniem o wpisie partii politycznej do ewidencji (art. 365 § 1 KPC).