Postanowienie SN z dnia 30 listopada 1999 r. sygn. I CZ 72/99, sygn. I CZ 72/99
Sąd Najwyższy może oddalić zażalenie także wówczas, gdy zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia, w ostatecznym wyniku odpowiada prawu.
Sąd Najwyższy może oddalić zażalenie także wówczas, gdy zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia, w ostatecznym wyniku odpowiada prawu.
Śmierć pełnomocnika procesowego (adwokata członka zespołu adwokackiego) nie wywołuje skutków przewidzianych dla sytuacji związanej z zawieszeniem postępowania, w tym, wobec braku wyraźnego przepisu, skutków określonych w art. 179 § 2 i 3 kpc.
Żaden przepis Kodeksu postępowania cywilnego nie nakłada na sąd drugiej instancji obowiązku ustanowienia adwokata (radcy prawnego) dla wniesienia kasacji przez stronę działającą bez adwokata.
Pominięcie przez Sąd drugiej instancji wskazania w uzasadnieniu wyroku przyczyn uznania przezeń za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego konkretnych postanowień umownych stanowi naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. przez niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku, co uniemożliwia przeprowadzenie kontroli kasacyjnej zarzutu niewłaściwego zastosowania art. 58 § 2 i § 3 k.c.
1. Dopuszczalna jest kasacja od wyroku rozwodowego tylko w części orzekającej o winie rozkładu pożycia. Uchylenie wyroku tylko w zaskarżonej części nie jest jednak możliwe, natomiast możliwość jego zmiany zależy od spełnienia przesłanek określonych w art. 39315 kpc. 2. Artykuł 378 § 3 kpc nie ma zastosowania w postępowaniu kasacyjnym.
W sprawie o zniesienie współwłasności nie jest dopuszczalne wydanie postanowienia wstępnego, określającego sposób zniesienia współwłasności.
Sąd pierwszej instancji nie jest właściwy do odrzucenia kasacji wniesionej od wyroku tego sądu.
Strona nie może skutecznie kwestionować dokonanej przez sąd kwalifikacji środka zaskarżenia alternatywnie oznaczonego w piśmie procesowym, jeżeli wybrany środek prawny odpowiadał warunkom jego dopuszczalności.
Sąd rozpoznający skargę o wznowienie postępowania odrzuca ją na posiedzeniu niejawnym, jeśli skarga dotyczy postanowienia o umorzeniu postępowania wskutek zawarcia ugody.
Art. 351 Kpc ma ograniczone zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym i w zasadzie może być stosowany w przypadkach gdy sąd w wyroku nie orzekł co do kosztów postępowania albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego istnieje od wielu lat utrwalona zgodność poglądów, że wznowienie postępowania dopuszczalne jest tylko od prawomocnych orzeczeń wyroków i postanowień - rozstrzygających sprawę merytorycznie.
Spory z zakresu obowiązku ubezpieczenia społecznego, wymierzaniu i pobierania składek na ubezpieczenie społeczne /art. 68 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz.U. nr 137 poz. 887/ należą do właściwości sądów ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 476 par. 2 pkt 1 Kpc.
Wykonanie w całości zobowiązania wynikającego z ugody, w której strony postanowiły, że świadczenie nią objęte stanowi również zaspokojenie roszczeń uwzględnionych wcześniej wydanym wyrokiem - w sytuacji, gdy wierzyciel nie skorzystał z przewidzianego w ugodzie umownego prawa odstąpienia (art. 492 k.c.) - powoduje wygaśnięcie zobowiązania i może stanowić podstawę żądania pozbawienia wykonalności tytułu
Dowód z badania DNA pozwala nie tylko wykluczyć ojcostwo, ale może być także pozytywnym dowodem okoliczności stwarzających domniemanie ojcostwa z art. 85 § 1 k.r.o.
Nie jest uzasadniony zarzut kasacyjny naruszenia przez sąd art. 5 KPC przez niepouczenie strony o trybie i sposobie wniesienia apelacji skoro pouczenie takie udzielane jest na podstawie art. 327 § 1 KPC.