ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 29 stycznia 1998 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników
1. Brak orzeczenia na podstawie art. 4771 § 1 kpc o określonych roszczeniach nie może stanowić powodu uchylenia wyroku lub jego zmiany, bowiem w takim przypadku służy wniosek o uzupełnienie wyroku (art. 35 § 1 kpc). 2. Przepis art. 18 ust. 2 w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania (Tekst jednolity: Dz.U. 1990 r. Nr 69, poz
Obowiązek udowodnienia wskazanej przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (stanu nietrzeźwości) obciąża pracodawcę (art. 52 § 1 KP i art. 6 KC w związku z art. 300 KP).
Świadczenie pieniężne przewidziane w art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214 ze zm.) przysługuje urzędnikowi państwowemu mianowanemu, który w trakcie zatrudnienia w urzędzie i po jego ustaniu pobierał emeryturę należną żołnierzowi zawodowemu.
Nakaz równego traktowania pracowników (art. 112 KP) i zakaz ich dyskryminacji w stosunkach pracy (art. 113 KP) nie dotyczy równego traktowania stron stosunku pracy (pracodawcy i pracownika).
Rozwiązując z nauczycielem mianowanym stosunek pracy na podstawie art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357) pracodawca nie jest zobowiązany do przewidzianej w art. 38 KP konsultacji ze związkami zawodowymi.
Uzasadnione jest wypowiedzenie umowy o pracę na czas nie określony, dokonane wobec pracownika, który narusza dyscyplinę pracy i pomaga firmie konkurencyjnej.
Na mocy art. 13 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1996 nr 47 poz. 211 ze zm./ kierownik urzędu pracy nie może orzec o utracie przez bezrobotnego prawa do zasiłku, jeżeli bezrobotny zgłosił się w wyznaczonym terminie w urzędzie z opóźnieniem, które usprawiedliwił.
W świetle obowiązującego art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ skarżący nie mógłby uzyskać prawa do zasiłku z braku spełnienia wymogu legitymowania się zatrudnieniem przez co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania. Nie jest więc trafny zarzut o konieczności odliczenia
Prawo do podwyższonego zasiłku przedemerytalnego ma bezrobotny były pracownik, z którym rozwiązano stosunek pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy. Zasiłek taki nie przysługuje osobie, która z przyczyn ekonomicznych zaprzestała prowadzenia zarejestrowanej działalności gospodarczej.
1. Sąd drugiej instancji może uzupełnić ustalenia faktyczne w oparciu o materiał dowodowy zebrany przez sąd pierwszej instancji, także w zakresie osobowych środków dowodowych (art. 382 KPC). 2. Ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę jest elementem oceny prawnej, a nie elementem ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. 3. W postępowaniu kasacyjnym zmiana oceny sądu drugiej instancji w zakresie
Nie ma usprawiedliwionych podstaw kasacja oparta na zarzucie naruszenia przez sąd drugiej instancji art. 232 KPC, jeżeli przedmiotem sporu był początek biegu okresu ochronnego pracownicy w ciąży przed rozwiązaniem umowy o pracę zawartej na czas określony, przy czym w postępowaniu apelacyjnym pozwany pracodawca już wiedział o fakcie porodu, lecz nie przedstawił aktu urodzenia dziecka ani nie wystąpił
Zakwalifikowanie umowy o świadczenie usług jako umowy o pracę wymaga uwzględnienia reguł wykładni oświadczeń woli (art. 65 KC w związku z art. 300 KP), zwłaszcza wówczas, gdy nie występują zachowania stron sprzeczne z postanowieniami zawartej umowy cywilnoprawnej.
Dyrektor szkoły, po nowelizacji Karty Nauczyciela ustawą z dnia 14 czerwca 1996 r. (Dz.U. Nr 87, poz. 396), może na wniosek nauczyciela obniżyć mu tygodniowy wymiar zajęć obowiązkowych ze względu na stan zdrowia. Jeżeli upłynął już okres, na który udzielono tego obniżenia, Sąd Najwyższy uwzględnia to w postępowaniu kasacyjnym (art. 316 § 1 w związku z art. 39319 i 391 KPC).
Pracownikowi przysługuje odprawa rentowa na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214 ze zm.), jeżeli po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego został uznany inwalidą, a następnie stosunek pracy został rozwiązany za porozumieniem stron, po czym pracownik uzyskał prawo do renty inwalidzkiej.
Wydanie nauczycielowi aktu mianowania, choćby to było sprzeczne z prawem, powoduje nawiązanie stosunku pracy z nominacji.
Pracodawca zawierający z pracownikiem umowę o pracę za granicą powinien dokładnie sprawdzić jego kwalifikacje zawodowe, a przede wszystkim przeanalizować potrzebę zatrudnienia ze względu na zakres realizacji kontraktu oraz możliwości i kwalifikacje zawodowe pracownika. Nadmierne zatrudnienie na budowie eksportowej może być uznane za potrzebę organizacyjno-produkcyjną w rozumieniu § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
Negatywna ocena pracownika, który wskutek niedostatecznego przygotowania zawodowego i praktycznego nie potwierdził zakładanej przez pracodawcę przydatności do pełnienia funkcji kierowniczej, stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia warunków pracy (art. 45 § 1 w związku z art. 42 § 1 KP).
Złożenie przez podatnika w warunkach przewidzianych przez prawo deklaracji korygujących wcześniejsze deklaracje obejmujące wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z jednoczesnym dokonaniem na tej podstawie należnych wpłat na ten Fundusz w całości, spełnia warunki przewidziane w zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 1995 r. w sprawie zaniechania poboru podatku od towarów
1. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który u ostatniego pracodawcy rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem. Takiemu bezrobotnemu zasiłek przysługuje po okresie 90 dni /art. 27 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy/. 2. Okres 90 dni, o którym mowa w art