Wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. II FSK 543/21
Dla wypłat na rzecz nierezydentów dokonanych przez płatnika w roku 2019 przekraczających łącznie kwotę 2.000.000 zł, weryfikacja warunków zastosowania art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania powinna opierać się na udokumentowaniu siedziby podatnika oraz zachowaniu należytej staranności przez płatnika, lecz bez konieczności dokonywania pełnej weryfikacji warunków wskazanych w art. 26 ust. 7a
Odesłanie do art. 24b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g tej ustawy, dotyczy tylko ustępu pierwszego tego przepisu i poprzez to odesłanie ustawodawca definiuje nieruchomości, z których dochody są wyłączone ze zwolnienia. Tym samym odsyła tylko do tej części przepisu, która określa cechy nieruchomości.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości w zakresie budowli, nawet w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych, jest wartość budowli niemurowanej z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego, niepomniejszona o dotychczas dokonane odpisy amortyzacyjne.
W przypadku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, które utraciły przydatność gospodarczą, ale nie z powodu zmiany rodzaju działalności podatnika, powstałe straty, nie mieszczą się w zakresie zastosowania wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów przewidzianego w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.), a związane z tym koszty należy traktować jako
W sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do instrumentalnego wykorzystania przez organ podatkowy przepisów o przedawnieniu zobowiązań podatkowych oraz gdy charakter dokonanych płatności na rzecz nierezydenta może być rozumiany jako należności licencyjne w świetle umowy międzynarodowej, organy podatkowe powinny szczegółowo badać te okoliczności, a ich decyzje muszą być dokładnie uzasadnione, aby unikać
W sytuacji, gdy powstają obiektywnie poważne wątpliwości co do prawnej skuteczności umowy cywilnoprawnej mającej skutki podatkowe, organ podatkowy zasadnie wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania interpretacyjnego, gdyż przedmiotem takiego postępowania nie może być analiza ważności umowy, ale interpretacja przepisów podatkowych związanych z już zaistniałymi konsekwencjami prawno-podatkowymi
W świetle art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik ma prawo oczekiwać od organu podatkowego oceny, czy zastosowane przez niego mechanizmy ewidencjonowania i wyodrębnienia kosztów działalności badawczo-rozwojowej są wystarczające do spełnienia wymogów ustawowych dotyczących korzystania z ulgi podatkowej na działalność B+R.
W procedurze wydawania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14b § 3 ordynacji podatkowej, organ interpretacyjny ma obowiązek merytorycznego rozpatrzenia wniosku, który zawiera wyczerpujący opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz stanowisko wnioskodawcy.
W świetle art. 26b ust. 3 u.p.d.o.p., odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych jest uzasadniona już wówczas, gdy organ podatkowy wykaże obiektywne istnienie uzasadnionych wątpliwości co do tego, że podatnik jest rzeczywistym właścicielem należności, bez konieczności definitywnego rekonstruowania prawdy materialnej na takich zasadach, jakie obowiązują w postępowaniu podatkowym.