Orzeczenie
Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. I SA/Go 79/17
Podatek od nieruchomości
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Nadleśnictwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarżące Nadleśnictwo wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] września 2016 r. nr [...] określającą Nadleśnictwu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r. w kwocie 304.816,00 zł.
Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wójt Gminy wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia Nadleśnictwu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. Organ uznał bowiem, że Nadleśnictwo nie wykazało w deklaracji podatkowej nieruchomości gruntowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, na których posadowione są linie elektroenergetyczne należące do zakładów energetycznych.
W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Wójt Gminy określił skarżącemu Nadleśnictwu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012r. w wysokości 170.286,00 zł. Powyższa decyzja, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia. Na ww. decyzję SKO Nadleśnictwo wniosło skargę, po rozpatrzeniu której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 6 listopada r., sygn. akt I SA/Go 497/13, zaskarżoną decyzję uchylił. Sąd dokonał wykładni pojęcia "grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej". Następnie stwierdził, że koniecznym jest poczynienie, za pomocą wszystkich dostępnych środków dowodowych, precyzyjnych ustaleń faktycznych co do tego, czy sporne grunty zostały zajęte na działalność gospodarczą, w rozumieniu wyżej wskazanym. Sąd zobowiązał organ do ustalenia jakiego rodzaju działalność jest prowadzona na spornych gruntach. Wskazał, że tylko ewentualne stwierdzenie, że tereny te zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, będzie uzasadniało opodatkowanie gruntów leśnych podatkiem od nieruchomości. Organ powinien mieć przy tym na uwadze, że musi to być zajęcie rzeczywiste i trwałe, a zarazem wykluczające możliwość prowadzenia gospodarki leśnej. Dopiero stwierdzenie, że grunt podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości pozwala na stosowanie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dotyczących trybów i warunków płatności, czy też stawek podatku. Nie należy przy tym, bez uprzedniego ustalenia, czy dany grunt w ogóle opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega, posługiwać się definicją gruntów związanych z działalnością gospodarczą zawartą w art.1a ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powoływanej jako u.p.o.l., która sformułowana została dla potrzeb określenia właściwej stawki podatku. Definicja "gruntów związanych z działalnością gospodarczą" nie służy bowiem określeniu zakresu przedmiotowego podatku od nieruchomości.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right