Orzeczenie
Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. II SA/Rz 1231/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie SO (del.) Anna Bembenek WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 lutego 2011 r. sprawy ze skargi R. M., K. M., G. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących R. M., K. M., G. S. i M. S. solidarnie kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
II SA/Rz 1231/10
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] działając na podstawie art. 144 ust. 1, art. 145 ust. 1, art. 146 i art. 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651, ze zm.)- zwanej dalej u.g.n. oraz art. 104 k.p.a. w związku z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] czerwca 2000 r., ustalił dla R. M., K. M., M. S. i G. S., właścicieli działki nr ewid. 791 o pow. 0,1137 ha obr. [...] położonej w P. przy ul. T., opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej tj. sieci kanalizacyjnej w wysokości 1.364,40 zł, płatną w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna.
W odwołaniu od tej decyzji, złożonym w zbiorowym piśmie z dnia 12 sierpnia 2010 r., i potwierdzonym pismem z 23.08.2010 r., R. M. i M. S. wnieśli o "odstąpienie od decyzji ustalających opłaty adiacenckie". Powołując się na przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 143 ust. 1, art. 144 ust. 1 i 2) oraz Konstytucję wskazali, że nieruchomości położone przy ul. T. wykorzystywane są na cele rolne i leśne, a ich właściciele płacą podatek rolny na rzecz miasta. Decyzje naliczające opłatę adiacencką zostały skierowane tylko do właścicieli nieruchomości zabudowanych, co jest sprzeczne z powołanymi wyżej ustawami, w tym, art. 2 i 84 Konstytucji. Wskazali, że właściciele posesji położonych przy ul. T. sfinansowali w całości budowę sieci gazowej i wodociągowej, co powinno stanowić podstawę do zwolnienia ich z opłat adiacenckich za inne urządzenia infrastruktury technicznej. Zarzucili, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami dyskryminują część obywateli, pozwalają na naliczenie opłat adiacenckich w stosunku do części osób i w różnych wysokościach, pomijając pozostałych mieszkańców miasta.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right