Orzeczenie
Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. III SA/Gd 231/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 16 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji z operatu ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
W następstwie wniosku Spółki z o.o. "A" z siedzibą w Ł. Starosta działając na podstawie art. 219 kpa w zw. z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) postanowieniem z dnia 9 stycznia 2009 r. odmówił udzielenia informacji z operatu ewidencji gruntów i budynków na terenie powiatu gdańskiego.
Organ wskazał, że wnioskodawca jako uzasadnienie wniosku podał prowadzenie postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi - "B" S.A. w P. G. Zdaniem organu wnioskodawca posiada jedynie interes faktyczny. Organ podał, że ujawnienie majątku dłużnika wierzyciel może poszukiwać na drodze postępowania cywilnego, sprawa taka należy bowiem do sfery postępowania cywilnego a nie administracyjnego. Dalej organ wskazał, że treścią interesu prawnego jest generalnie określone prawo podmiotowe, rozumiane jako przyznanie przez przepis prawa jednostce konkretnych korzyści, które można w dany sposób realizować w postępowaniu administracyjnym. W ocenie organu w istocie przedmiotem żądania nie jest uzyskanie zaświadczenia, lecz uzyskanie informacji poszukiwania majątku nieruchomego - natomiast punktem wyjścia do uzyskania danych musi być jednakże konkretna nieruchomość nie zaś nazwisko właściciela konkretnej nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie powołując się na treść art. 123, art. 217, art. 218 i art. 219 k.p.a., art. 24 ust. 3 w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). oraz art. 913-920 kodeksu postępowania cywilnego.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right