Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 5 marca 2009 r., sygn. II KK 299/08
Od dnia 1 stycznia 2007 r., czynności prowadzone w ramach porozumienia Ministra Sprawiedliwości z Ministrem Obrony Narodowej przez Dyrektora Departamentu Kadr w oparciu o upoważnienie z dnia 27 czerwca 2006 r., udzielone Dyrektorowi Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego, były działaniami podmiotu nieuprawnionego do ich podejmowania, co oznacza, że nie dochodziło wówczas w sposób prawidłowy do delegowania sędziego sądu wojskowego do orzekania w sądzie powszechnym.
Z uzasadnienia:
„Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego jest częściowo zasadna.
W sposób oczywisty nie ma racji skarżący podnosząc zarzut opisany w pkt. A.1. Nie jest bowiem tak, że sędzia P. K. przystąpił do rozpoznawania niniejszej sprawy w dniu 9 czerwca 2006 r. nie posiadając ważnej delegacji do orzekania w Sądzie Okręgowym w W. Kopia tej delegacji znajduje się w aktach sprawy na k. 359 i określa ona jej okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do 30 czerwca 2006 r. Natomiast dokument, na który powołuje się skarżący - znajdujący się na k. 377 - jest kolejną delegacją, którą otrzymał sędzia P. K. i rzeczywiście obejmuje on okres od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. Jednocześnie oba te dokumenty zostały podpisane przez sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz Ministra Obrony Narodowej, a zatem nie nasuwają jakichkolwiek zastrzeżeń, co do prawidłowości delegowania wskazanego sędziego.