Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 25 stycznia 2005 r. sygn. II UK 141/04
Stronom umowy o pracę, na podstawie której rzeczywiście były wykonywane obowiązki i prawa płynące z tej umowy, nie można przypisać działania w celu obejścia ustawy (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p.).
Przewodniczący SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)
Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Andrzej Wróbel
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy z wniosku Edyty C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. z udziałem zainteresowanego Apolinarego M. o pracownicze ubezpieczenie społeczne, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2004 r. [...]
uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 7 listopada 2002 r. oddalił odwołanie Edyty C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w B. z dnia 17 maja 2002 r. w przedmiocie odmowy objęcia jej ubezpieczeniem od dnia 15 marca 2001 r. Jako tytuł ubezpieczenia Edyta C. powoływała zatrudnienie jako gospodyni domowa u brata teściowej Apolinarego M., na podstawie umowy o pracę wykonywanej w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd pierwszej instancji uznał, że okoliczności zawarcia umowy, w tym przede wszystkim ciąża wnioskodawczyni, w wyniku której urodziła dziecko w dniu 24 maja 2001 r., świadczyły o pozorności zawarcia umowy o pracę. Nie dał wiary zeznaniom Apolinarego M. potwierdzających wykonywanie przez wnioskodawczynię pracy, a zeznania świadka Tadeusza K., jego sąsiada, który potwierdził, że wiosną 2001 r. widział jak wnioskodawczyni gotowała i sprzątała u M., uznał za niemające znaczenia dla istoty sporu, „która sprowadzała się do wyjaśnienia, czy praca była wykonywana dla pozoru, czy też nie”.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right