Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2004 r. sygn. III KO 14/04
Stwierdzenie, że w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa jest koniecznym, lecz niewystarczającym warunkiem wznowienia postępowania. Przyczyna wznowienia propter falsa zachodzi bowiem dopiero po ustaleniu przez sąd, że przestępstwo popełnione w związku z postępowaniem mogło mieć wpływ na treść orzeczenia. Ustalenie takie ma w wypadku przestępstwa fałszywego zeznania „uzasadnioną podstawę” (art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.), jeżeli w wyniku racjonalnej i wyczerpującej oceny wszystkich istotnych przesłanek, a zwłaszcza uwzględnienia znaczenia zeznania dla ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego orzeczenia, ujawnia się in concreto realna możliwość zmiany nie tylko stanu dowodowego sprawy, lecz także treści orzeczenia.
Przewodniczący: sędzia SN F. Tarnowski.
Sędziowie SN: J. Skwierawski (sprawozdawca),
J. Żywolewska-Ławniczak.
Sąd Najwyższy w sprawie Eugeniusza K. skazanego za popełnienie przestępstwa określonego w art. 148 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 grudnia 2004 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 2 grudnia 1999 r., zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 sierpnia 1999 r., na podstawie art. 544 § 2 k.p.k.