Orzeczenie
Uchwała Składu 7 Sędziów SN z dnia 31 sierpnia 1994 r., sygn. I KZP 11/94
W wypadku, gdy skazany odbywa dwie (lub więcej) nie podlegające łączeniu kary pozbawienia wolności, z których jedną (lub więcej) orzeczono wobec niego przed ukończeniem 21 lat, zaś drugą (lub pozostałe) orzeczono po tym terminie, odpowiednie stosowanie art. 91 § 1 i 2 k.k., o którym mowa w art. 91 § 4 k.k. zdanie pierwsze, polega na tym, że skazany może być warunkowo przedterminowo zwolniony po odbyciu jednej trzeciej sumy tych kar, jednak nie wcześniej niż z chwilą, w której przysługiwałoby mu warunkowe zwolnienie, gdyby odbywał wyłącznie karę (kary) orzeczoną wobec niego po ukończeniu 21 lat (i nie wcześniej niż po odbyciu 6 miesięcy kary pozbawienia wolności).
Sąd Najwyższy w sprawie Janusza S., po rozpoznaniu przekazanych na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku, postanowieniem z dnia 6 kwietnia 1994 r., a przez skład trzech sędziów Sądu Najwyższego postanowieniem z dnia 24 maja 1994 r. na podstawie art. 390 § 2 k.p.k., do rozpoznania przez skład siedmiu sędziów zagadnień prawnych wymagających zasadniczej wykładni ustawy:
I. Po odbyciu jakiej części kary (1/3 czy 1/2) z sumy kar pozbawienia wolności nie podlegających łączeniu wyrokiem łącznym skazany nabywa uprawnienia do warunkowego przedterminowego zwolnienia, jeśli w chwili wydania wyroku w jednej sprawie korzystał ze statusu młodocianego, zaś w chwili orzekania w drugiej sprawie miał ukończone lat 21? oraz
II. Czy dopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przepisu art. 120 § 4 k.k. przez przyjęcie, że sprawca, który w chwili popełnienia przestępstwa był młodociany, zaś w chwili orzekania ukończył 21 lat, nabywa uprawnienia do warunkowego przedterminowego zwolnienia po odbyciu 1/3 kary pozbawienia wolności zachowując status młodocianego?
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right