Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. I OSK 2682/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędzia del WSA Marek Wroczyński (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Tomasz Szpojankowski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 123/13 w sprawie ze skargi S. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 123/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółdzielni [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] Zarząd Dzielnicy [...] odmówił przekształcenia, na rzecz skarżącej, prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej, położonej w W. przy ulicy [...], opisanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni 9091 m. kw. z obrębu [...].
Od decyzji tej Spółdzielnia [...] wniosła odwołanie podnosząc, że przepis art. 1 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. z 2012 r, poz. 83 ze zm. - dalej jako "ustawa") należy interpretować z zastosowaniem wnioskowania a fortiori w postaci maiori ad minus. Zatem z wnioskiem o przekształcenie może wystąpić osoba fizyczna lub prawna będąca użytkownikiem wieczystym nieruchomości, ale także posiadająca roszczenie o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w dniu [...] października 2005 r., czyli gorsze prawo od samego użytkowania wieczystego istniejącego, które w chwili wydania decyzji administracyjnej o przekształceniu uległo zmaterializowaniu przez powstanie prawa użytkowania wieczystego. Podniosła, że przepis nie posługuje się pojęciami "wyłącznie", "tylko" lub zwrotami równoznacznymi, a więc nie jest wykluczone złożenie wniosku przez podmioty, które posiadały w dniu 13 października 2005 r. roszczenie o ustalenie takiego prawa użytkowania wieczystego. Pogląd ten ulegnie wzmocnieniu przy posłużeniu się przesłankami celowościowymi przy wykładni prawa, tak by jak najszerszy krąg podmiotów skorzystał z prawa przekształcenia. Ponadto podniosła zarzut naruszenia art. 6,7,9,77,107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako Kpa), poprzez niezbadanie ziszczenia się przesłanki wynikającej z art. 1 ust. 4 w związku z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.