Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. I FSK 1925/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia WSA del. Bartosz Wojciechowski (sprawozdawca), , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 490/13 w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. R. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna E. R. dotyczy wyroku z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 490/13, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", oddalił skargę E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r.
Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynikało, że decyzją z dnia 12 października 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. dokonał rozliczenia w podatku od towarów i usług za wskazany powyżej okres rozliczeniowy w sposób odmienny aniżeli uczynił to skarżący w złożonej deklaracji podatkowej. Stanowiło to m. in. konsekwencje zakwestionowania, pustych zdaniem organu, faktur wystawionych przez firmę m. T. C. z G., dokumentujących nabycie usług transportowych oraz bezpodstawnego obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia benzyny do napędu samochodów osobowych Seat Ibiza oraz Polonez.
Powyższe orzeczenie zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy Dyrektor Izby Skarbowej w K. W uzasadnieniu organ stwierdził, że faktury wystawione przez firmę T. C. nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organ wskazał, że przeprowadzone w tej firmie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. czynności sprawdzające doprowadziły do wydania decyzji w oparciu o art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej "Uptu". W toku postępowania T. C. odmawiał składania wyjaśnień z zakresu zawartych transakcji handlowych oraz składania zeznań. W dniu 10 listopada 2009 r. złożył listę kontrahentów, którym jak sam przyznał wystawiał puste faktury VAT. Wśród nich wskazał firmę skarżącego. Oświadczył, że zawarte z tą firmą transakcje były fikcyjne. W oparciu o zgromadzony w postępowaniu względem T. C. materiał dowodowy organ odwoławczy wskazał, że kontrahent skarżącego zajmował się świadczeniem usług wulkanizacyjnych i sprzedażą opon. Nie miał natomiast możliwości technicznych by wykonać usługi m. in. wymienione na fakturach wystawionych na rzecz skarżącego. W latach 2005-2008 nie posiadał żadnego majątku, a więc środków transportu, wyposażenia, żadnych środków trwałych przy pomocy których mogły zostać dokonane opisane na fakturach świadczenia. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego nie przedłożył żadnych dokumentów, z których wynikałby tytuł prawny do dysponowania środkami niezbędnymi do dokonywania tego typu usług. Nie przedłożył również żadnych faktur VAT na zakup części samochodowych, zakup innych towarów będących później przedmiotem sprzedaży, usług świadczonych przez ewentualnych podwykonawców, za najem, leasing środków trwałych. Organ ustalił, że cała działalność kontrahenta skarżącego w zakresie wykonywania usług budowlanych, usług transportowych, usług sprzętem budowlanym, sprzedaży części samochodowych, naprawy części, sprzedaży kruszywa budowlanego, kamienia naturalnego, klińca sprowadzała się de facto do wystawiania fikcyjnych faktur VAT.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right