Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. II FSK 1432/05
1. Uzasadnienie zarzutu (zarzutów) naruszenia prawa procesowego powinno zawierać opis tego naruszenia (popełnionego przez Sąd) i - istotnego - wpływu, jakie mogło ono wywrzeć na zaskarżony wyrok. Autor skargi powinien zatem wykazać, a w każdym razie podjąć próbę wykazania, że gdyby naruszenie (konkretnego przepisu) prawa procesowego nie miało miejsca, rozstrzygnięcie Sądu byłoby - co do istoty -odmienne od dokonanego zaskarżonym wyrokiem.
2. Sformułowanie zarzutu naruszenia przez Sąd prawa procesowego nie mogło ograniczyć się do powtórzenia treści art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani do powielenia podnoszonych uprzednio zarzutów naruszenia art. 180 w związku z art. 187 § 1 i art. 190 Ordynacji podatkowej, jednoznacznie kierowanych pod adresem organów podatkowych, a nie Sądu pierwszej instancji.
3. Autor skargi kasacyjnej nie zauważył, że nie ma analogii między dwuinstancyjnym postępowaniem podatkowym, a dwuinstancyjnym postępowaniem sądowoadministracyjnym.
Wyrokiem z dnia 27 lipca 2005 r., sygn. akt l SA/Sz 195/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Arkadiusza C na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r.
W uzasadnieniu podano, że decyzją z dnia 10 listopada 2004 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie określił skarżącemu podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right