Postanowienie SN z dnia 2 lutego 1994 r., sygn. II KRN 400/93
Ratio legis przepisów wyłączających lub ograniczających dopuszczalność wzruszenia prawomocnych orzeczeń na niekorzyść osoby, która w uprzednim prawomocnym orzeczeniu uzyskała określenie swojej sytuacji prawnej, podyktowane jest tendencją do stabilności orzeczeń sądowych (pewności obrotu prawnego), co legło u podstaw nie tylko treści art. 463 § 2 k.p.k., ale i art. 421 § 2 k.p.c. Skoro rewizja nadzwyczajna