Wyrok SN z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. III KK 297/24
Sąd odwoławczy nie jest uprawniony do wydania wyroku kasatoryjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, jeżeli dostrzeżone uchybienia dotyczą jedynie części postępowania dowodowego, które mogą zostać usunięte przez sąd odwoławczy w ramach jego kompetencji.
Wymierzanie kary łącznej w wymiarze przekraczającym 2 lata ograniczenia wolności, zgodnie z art. 86 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Zasada powagi rzeczy osądzonej określona w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. dotyczy również postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego, a jej naruszenie stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia zgodnie z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął okres określony w art. 45 § 1 k.w., a sądy odwoławcze mają obowiązek uwzględnienia tej okoliczności z urzędu, niezależnie od etapu postępowania.
Sąd orzekając środki karne w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania się do pokrzywdzonych ma obowiązek określić czas trwania tych zakazów zgodnie z art. 43 § 1 k.k., który stanowi, że takie zakazy orzeka się w latach, od roku do lat 15.