Wyrok NSA z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. V SA 1009/97
O charakterze obozu nie może decydować jego nazwa nadana przez ówczesne władze ZSRR, lecz rzeczywisty charakter obozu.
O charakterze obozu nie może decydować jego nazwa nadana przez ówczesne władze ZSRR, lecz rzeczywisty charakter obozu.
Osoba pobierająca przed dniem 1 stycznia 1991 r. rentę inwalidy wojennego przyznaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68 ze zm.) nie może być pozbawiona tej renty z mocy art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
Rażące naruszenie warunków wykonywania koncesji, stwarzające możliwości nabycia broni lub amunicji przez osoby nieupoważnione i mogące powodować zagrożenie bezpieczeństwa obywateli uzasadnia cofnięcie koncesji.
Zaliczenie strażakowi Państwowej Straży Pożarnej okresu nauki w szkole pożarniczej do której uczęszczał przed dniem 1 stycznia 1992 r. tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. nr 88 poz. 400 ze zm./ do ciągłości służby nie zostało uzależnione od warunku ukończenia tej szkoły /art. 129 ust. 2a pow. ustawy/.
Przypadki nasuwające zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierujących pojazdami, o jakich stanowi przepis art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym /t.j. Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41 ze zm./ w zw. z par. 1 pkt 1 lit. "a" zarządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 12 stycznia 1995 r. w sprawie kierowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami
Przedmiotem decyzji wydanej na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ może być wyłącznie pozbawienie uprawnień kombatanckich. Na podstawie tego przepisu nie może być zatem wydana decyzja o odmowie potwierdzenia uprawnień kombatanckich uzyskanych
1. Unormowania art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Radzieckich /Dz.U. nr 87 poz. 395/ niewątpliwie były pochodną możliwości finansowych Państwa i nie można wykluczyć zmiany przyjętych rozwiązań w przyszłości. Stąd też wolą racjonalnego ustawodawcy
1. Podatek od środków transportowych jest podatkiem majątkowym, związanym z posiadaniem prawa własności. 2. Wygaśnięcie obowiązku podatkowego jest wyłącznie następstwem stałego wycofania z ruchu, rozumianego jako następstwo wyrejestrowania środka transportowego. Nie wystarczy zatem faktyczne wycofanie z ruchu środka transportowego jako wynik jego uszkodzenia, powodującego niemożność poruszania się
Przepis art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ nie stanowi podstawy prawnej do wydania przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzji o odmowie potwierdzenia uprawnień kombatanckich uzyskanych na podstawie dotychczasowych przepisów.
W myśl art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. nr 86 poz. 433/ w razie orzeczenia rozwodu małżonków zajmujących kwaterę, każdy z rozwiedzionych małżonków może w dalszym ciągu zamieszkiwać w tej kwaterze. Oznacza to, że skarżąca nie może być pozbawiona uprawnienia do przebywania w przedmiotowym lokalu w drodze złożenia stosownego
Przepis art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ określa sytuacje, w których uprawnienia kombatanckie nie przysługują. Wśród tych przesłanek brak jest służby w Polskiej Policji Granatowej.
Stroną postępowania jest jedynie podmiot wprowadzający środek spożywczy do obrotu i to niezależnie od tego, czy jest jego właścicielem, czy nie, a nie producent środka spożywczego.
W rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia /Dz.U. nr 29 poz. 245 ze zm./ oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 15 lipca 1994 r. w sprawie znakowania środków spożywczych, używek i substancji dodatkowych dozwolonych, przeznaczonych do obrotu /Dz.U. nr 86 poz. 402/ obowiązek podania informacji o składnikach
1. W razie ubiegania się o pozwolenie na broń sportową członka Bractwa Kurkowego należy szczegółowo rozważyć, czy tego rodzaju członkostwo obok innych "okoliczności faktycznych" nie przemawia za wydaniem pozwolenia na broń sportową. 2. Utożsamianie czynnego uprawiania strzelectwa z członkostwem w klubie sportowym oraz pogląd, że przynależność do Bractwa Kurkowego nie stanowi okoliczności uzasadniającej