Wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II FSK 1510/06
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony, w razie uwzględnienia skargi kascayjnej, do uchylenia zaskarżonego wyroku i nakazania zwrotu podatnikowi wyegzekowanego podatku określonego w zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji.
Z art. 7 ust. 1 i art. 9 oraz art. 16 ust. 1 pkt. 4 ustaw z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (jedn. tekst Dz. U. z 2004 r., Nr 142, poz. 1514 z późn. zm.) wynika, że wartość czystą spadku, jako podstawę opodatkowania oblicza się w ten sposób, że od wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych podlegających opodatkowaniu, a więc z wyłączeniem tych, które nie podlegają opodatkowaniu
Unormowanie zdania drugiego art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. 1997 nr 16 poz. 89 ze zm./ w zakresie wyznaczonym jego hipotezą stanowi całościową i odrębną od innych, wynikających z art. 6 tejże ustawy, regulację prawną czasu powstania obowiązku podatkowego w podatku od darowizny, od którego rozpoczyna bieg termin przedawnienia prawa do wydania decyzji
Przepisu art. 4 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie można rozumieć w ten sposób, że słowo w części odnosi się do nabycia budynku w części, skoro gramatyczna wykładnia zacytowanego wyżej przepisu wskazuje jednoznacznie, że przedmiotem nabycia musi być cały budynek, a zwolnienie odnosi się do tej jego części, która zajęta jest przez osoby trzecie na podstawie umów najmu.
W sytuacji gdy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku związane z nabyciem budynku /art. 4 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku od spadków i darowizn/ nie można skutecznie twierdzić, iż w zakresie przedmiotowym tej ulgi mieści się również nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.