Wyrok NSA z dnia 18 lipca 2001 r., sygn. IV SA 237/01
Plan miejscowy zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139/ nie rozstrzyga o prawie własności, a tylko o sposobie jej wykonywania.
Plan miejscowy zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139/ nie rozstrzyga o prawie własności, a tylko o sposobie jej wykonywania.
Właściwy organ nie może wydać pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia przeznaczonego na stały lub czasowy pobyt ludzi, które nie spełnia norm w zakresie wysokości i poziomu podłogi, określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich użytkowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46
Własność w art. 21 Konstytucji RP została potraktowana bardzo szeroko, bez rozróżnienia kto jest jej podmiotem. Wszelka zatem własność podlega ochronie państwa, bez precyzowania zasad tej ochrony, którą to problematykę regulują ustawy zwykłe. Zagwarantowanie prawa własności nie oznacza, że jest ono nienaruszalne. Istnieją sytuacje, w których niezbędna jest zmiana właściciela. Konstytucja przewiduje
Po nowelizacji art. 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ ustawą z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych, ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest uprawniony do wydawania pozwolenia na budowę tylko przed jej rozpoczęciem, a decyzji o zmianie pozwolenia na budowę tylko przed istotnym odstąpieniem przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wynika to wyraźnie z samej treści przepisów art. 28 i art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze
1. Nawet zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania powodujące skutki wymienione w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ jest zmianą sposobu użytkowania obiektu. 2. W postępowaniu o zezwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, do przeprowadzenia którego właściwy byłby organ administracji architektoniczno-budowlanej
Zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, o jakim stanowi art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/, jest szczególnym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i ostateczna decyzja w przedmiocie zezwolenia spełnia funkcję dowodu wymaganego przez art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Część nieruchomości nabyta na żądanie właściciela umową zawartą w trybie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości /Dz.U. 1974 nr 10 poz. 64 ze zm./ podlega zwrotowi na rzecz poprzedniego właściciela na podstawie art. 136 ust. 4 w związku z art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ tylko
W razie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego nieruchomości na której ma być realizowana inwestycja - mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa. W takim przypadku obowiązkiem organu jest zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia przez inny organ lub sąd. Wynik postępowania rozgraniczeniowego zadecyduje o tym, jak daleko
Biorąc pod uwagę charakter zainwestowania terenu /osiedle domów jednorodzinnych/, niewielkie odległości pomiędzy poszczególnymi parcelami oraz wąskie ulice wewnątrz osiedlowe, charakter stron należy przyznać także właścicielom nieruchomości położonych w bardzo bliskim sąsiedztwie. Organ miał zatem obowiązek ocenić z urzędu prawo tych osób do występowania w sprawie w charakterze stron postępowania i
Zawarty w art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ wymóg zatwierdzenia ugody przez organ administracji publicznej odczytywany łącznie z postanowieniami art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa nakłada nań obowiązek kontroli, czy ugoda została zawarta między właścicielami gruntu, czy nie narusza obowiązującego prawa a w szczególności, czy porozumienie stron