Uchwała składu 5 sędziów NSA z dnia 26 maja 1997 r., sygn. FPK 5/97
Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
Naczelny Sąd Administracyjny odmówił udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
Zobowiązania i wierzytelności Skarbu Państwa związane ze zwrotem byłemu właścicielowi w trybie art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ wywłaszczonej nieruchomości, przekazanej następnie Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, stają się zobowiązaniami i wierzytelnościami tej Agencji /art. 5 ust. 1, 2
Właściwy organ może co prawda, w braku zgody właściciela, orzec o dopuszczalności usytuowania budynku bezpośrednio w granicy, jednakże w odległościach, o których mowa w ust. 6 par. 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46/.
Użytkowanie ustanowione na czas oznaczony na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach /Dz.U. 1969 nr 22 poz. 159 ze zm./ wygasa z upływem terminu określonego w decyzji, bez potrzeby wydawania decyzji o wygaśnięciu. Stanowiący o obowiązku wydania decyzji o wygaśnięciu użytkowania przepis par. 13 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31
Z przepisów art. 24 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./ wynika, że na zaistnienie zarzutu w rozumieniu tych przepisów wskazuje treść wystąpienia zainteresowanego, w którym powołuje się on na naruszenie jego interesu prawnego lub uprawnienia w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Jeżeli decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana względnie została wzruszona, brak jest podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak jest również podstaw do zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor nie legitymuje się ostateczną decyzją o warunkach zabudowy.
Przepis art. 68 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ nie ma zastosowania do sytuacji, w których właściwy organ wydał decyzję na podstawie art. 68 pkt 1, a zobowiązanym do opróżnienia budynku /lokalu/ jest jedynie jego właściciel.
Wody podziemne, w odróżnieniu od wód powierzchniowych, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./, zawsze stanowią własność Państwa, bez względu na to, czyją własność stanowi grunt; ma do nich zastosowanie art. 56 ust. 1 tej ustawy.
W świetle przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 30 poz. 163 ze zm./ organ administracji państwowej wydaje w postępowaniu rozgraniczeniowym trzy rodzaje decyzji: decyzję o rozgraniczeniu /art. 33 ust. 1/, decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie rozgraniczenia w związku z zawarciem przez strony ugody przed upoważnionym
Jeżeli decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana względnie została wzruszona, brak jest podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak jest również podstaw do zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor nie legitymuje się ostateczną decyzją o warunkach zabudowy.
Stosownie do art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 16 poz. 78/ "należność" oznacza jednorazową opłatę z tytułu trwałego wyłączenia gruntów z produkcji. Opłaty roczne zaś są pochodną należności. Wynoszą one 10 procent opłaty jednorazowej. Zarówno jednorazowa należność, jak i opłaty roczne z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji na cele nierolnicze
Zgoda właściciela na usytuowanie budynku w granicy jest niezbędna nie tylko wówczas gdy wznoszony jest nowy obiekt lecz także wówczas gdy inwestor ma zamiar dokonać nadbudowy, rozbudować względnie odbudować budynek.
Przewidziana w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 1994 r. Nr 85, poz. 388) zależność prawa własności, wpisanego w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości wspólnej, od prawa własności wpisanego w księdze prowadzonej dla wyodrębnionego lokalu czyni bezprzedmiotowym podważanie w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych
1. Akceptowanie dopuszczalności orzekania na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ o rozbiórce części obiektu budowlanego stanowiącej dobudowę, nadbudowę lub rozbudowę istniejącego legalnie obiektu pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą państwa prawa. 2. Możliwość nałożenia obowiązku wykonania czynności mających na celu doprowadzenie
Interesy osób trzecich, które mogą być naruszone wskutek budowy ogrodzenia pomiędzy działkami gruntu, mogą być chronione po dniu 31 grudnia 1994 r. to jest po wejściu w życie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ już nie w trybie administracyjnym lecz w postępowaniu przed sądem powszechnym na podstawie przepisów prawa cywilnego.
Organ administracji państwowej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.
Zakres działania Urzędów Likwidacyjnych utworzonych na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich /Dz.U. nr 13 poz. 87/ regulował art. 7 i art. 12 tego dekretu. Wymienione przepisy nie dawały Urzędom Likwidacyjnym uprawnień do występowania z wnioskami w imieniu byłych właścicieli nieruchomości, w tym występowania o przyznanie własności czasowej z mocy art. 7 dekretu
Wynikający z art. 12 ust. 2 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 1994 r. Nr 85, poz. 388) obowiązek właścicieli lokali ponoszenia w określonym stosunku wydatków związanych z utrzymaniem ich lokali nie oznacza konieczności określania skali tych obciążeń w jednakowej, dla wszystkich tożsamej kwotowo, wysokości za 1 m2 powierzchni lokalu. Konsekwencją powyższego
Za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji, organ koncesyjny może wymierzyć karę pieniężną jedynie w wysokości określonej w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze /Dz.U. nr 27 poz. 96/.
Rolnik, który na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne, przekazał Państwu gospodarstwo z wyłączeniem wchodzących w jego skład budynków, zachował tylko własność budynków; własność gruntu, na którym budynki zostały wzniesione, przypadła natomiast Skarbowi Państwa. Jeżeli własność budynków zatrzymanych przez rolnika
Instytucja nabycia gruntów za dopłaty służyć ma realizacji zasady ekwiwalentności w postępowaniu scaleniowym, nie może jednak zastępować sprzedaży gruntów państwowych prowadzonej w trybie przetargowym. Jeżeli nabyciem własności działek gruntów rolnych stanowiących własność państwa zainteresowana jest większa ilość osób a jednocześnie nie są spełnione przesłanki określone w art. 14 ustawy z dnia 26
Dopuszczone w par. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu /Dz.U. nr 23 poz. 97/ dowody na których podstawie możliwe jest stwierdzenie prawa do zarządu nieruchomością w celach uwłaszczenia, nie mają zastosowania w postępowaniu komunalizacyjnym
Zdemontowanie pawilonu handlowego, a następnie ponowne ustawienie tego obiektu w tym samym miejscu na istniejących już słupkach jest równoznaczne z odbudową tego obiektu a więc ponownym jego wybudowaniem /art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Na takie roboty budowlane wymagane jest pozwolenie na budowę.