Przedawnienie roszczenia
1. Organ ma ustawowy obowiązek zajęcia stanowiska wobec zgłoszenia zamierzenia inwestycyjnego w terminie 30 dni, ale do dalszych jego czynności aż do ostatecznego rozstrzygnięcia stosuje się już przepisy Kpa, w tym dotyczące terminów załatwiania spraw. Inwestor ma możliwość wpływu na jak najszybsze ostateczne załatwienie sprawy poprzez instytucje zażalenia z art. 37 Kpa i w dalszej kolejności instytucję
Wadliwą jest ta decyzja, która przyznaje stronie uprawnienie mimo braku ustawowych podstaw do jego przyznania.
Obowiązek uiszczania opłaty za zajęcie pasa drogowego /art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz.U. nr 14 poz. 60 ze zm./ ma charakter publicznoprawny i podlega egzekucji administracyjnej.
Warunek wyposażenia lokalu, w którym spożywany ma być alkohol, w toaletę, udostępnianą konsumentom nieodpłatnie, z wejściem usytuowanym wewnątrz lokalu, jest zatem powiązany z zadaniami organów jednostek samorządu terytorialnego, wynikającymi z ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./. Z tego względu zastrzeżenie
Ponowne ubieganie się o wydanie świadectwa kwalifikacji potwierdzającego spełnienie wymagań do kierowania taksówką osobową /art. 89 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./ nie zwalnia od wymogu poddania się sprawdzeniu znajomości topografii miejscowości na użytek danego postępowania.
Jednostronne ustalenie przez Dyrektora Generalnego Dróg Publicznych w trybie decyzji administracyjnej obowiązków Skarżącego w zakresie ponoszenia kosztów związanych z usuwaniem kolizji w pasie drogowym zapadło z przekroczeniem ustawowych kompetencji zarządcy drogi.
Art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /t.j. Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ jest przepisem "ustawy szczególnej", o jakiej mowa w art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie /Dz.U. nr 91 poz. 577 ze zm./. Obydwa te przepisy z kolei są "przepisami stanowiącymi inaczej", o jakich mowa w art. 17 pkt 1 Kpa. Daje to wojewodom status "organu
Ust. 5 art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ należy odczytywać jako określający wyjątek od zawartej w ust. 4 tego przepisu zasady, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i ze względu na ten wyjątkowy charakter nie może on być interpretowany rozszerzająco
Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
1. W razie samowolnego zajęcia pasa drogowego dopuszczalne jest pobranie kary pieniężnej, o której mowa w art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. 2000 nr 71 poz. 838/, pomimo że zarządca drogi nie orzekł o przywróceniu pasa drogowego do stanu poprzedniego na podstawie art. 36 tej ustawy. 2. Odmówić udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze.
Do spraw związanych z ochroną środowiska, o których mowa w art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, w brzmieniu tego przepisu przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko /Dz.U. nr 109 poz. 1157/, mogą należeć
Decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wydawana przez prezydenta miasta na prawach powiatu, nie wymaga podjęcia przez starostę odrębnego uzgodnienia, o którym mowa w art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./, w brzmieniu tego przepisu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 listopada